"Wyspa na końcu świata" - Kiran Millwood Hargrave. SANO, czyści i LEPROSO, trędowaci.

Na odległych Filipinach znajduje się wyspa Culion. Niby jedna z wielu, a jednak zupełnie inna niż wszystkie. Dlaczego? Ponieważ nikt nie trafiał na jej terytoria z własnej wolni. Wyspa bez powrotu tudzież wyspa żywych trupów gromadziła ludzi chorych na trąd. I właśnie wokół tego faktu uwiła Kiran Millwood Hargrave swoją powieść, poruszającą baśń z motywem motyli i młodą bohaterką w roli głównej. Jesteście ciekawi co skrywa „Wyspa na końcu świata”? Na tą recenzję zapraszam wszystkich, bo pod kolorową okładką historii będącej tylko pozornie lekturą dla młodszego czytelnika, skrywa się cała lawina wartości oraz bardzo ciekawa fabuła.

"Szczypta magii" - Michelle Harrison Trzy siostry i klątwa.

Każdy z nas, starszy czy młodszy, wybiega czasami wyobraźnią w dalekie rejony marzeń. I choć wraz z upływem czasu człowiek coraz bardziej zatraca dziecięcą umiejętność budowania magicznego świata, czasami warto dać przejąć sterowanie swoim umysłem w ręce kogoś, kto wypracował tą zdolność i postanawia się nią podzielić. Dzisiejsza recenzja dotyczy historii, w której świat czarownic i magicznych przedmiotów miesza się z ponadczasowymi wartościami. Na której kartach czytelnik odnajduje prawdziwą ucieczkę od codzienności, uświadamiając sobie, że czasami warto wypłynąć fantazją dalej niż na co dzień.  Przed Wami muśnięta sporą dawką baśni „Szczypta magii” Michelle Harrison. Przyjrzyjmy się jej bliżej.

"Śnieżna siostra" - Maja Lunde. Literacki ewenement tego roku!

Kap, kap, kap. To tylko moje łzy, które spadają na klawiaturę laptopa. Nieczęsto w ten sposób rozpoczyna się pisanie recenzji, ale trudno w inny sposób, kiedy właśnie ukończyło się czytać „Śnieżną siostrę” Mai Lunde. Otóż w obliczu nadchodzących świąt Bożego Narodzenia spotykamy całe morze powieści z okładkami zdobionymi śniegiem czy błyskotkami, a tak niewiele z nich jest w stanie wnieść w życie czytelnika tak gigantyczną lawinę emocji, jaką zalała mnie pięknie wydana i na pozór dedykowana dzieciom publikacja wydana przez Wydawnictwo Literackie. Wciąż próbuję zaczerpnąć powietrza i zastanawiam się jak napisać recenzję, by skłonić Was do sięgnięcia po tę książkę. To jedna z tych, których nikt, absolutnie nikt nie powinien pominąć.

"Zranić marionetkę" - Katarzyna Grochola. Słynna autorka powieści dla kobiet w mrocznym wydaniu!

Poczytna autorka powieści obyczajowych skropionych dużą dawką lekkości i humoru nagle zrywa z gatunkiem, którzy przykleił się do niej jak rzep do psiego ogona, na rzecz kryminału. Tak tak. Katarzyna Grochola, której napawające optymizmem historie mieliśmy okazję oglądać także na szklanym ekranie, proponuje czytelnikom historię, w której nie brakuje ani trudnych tematów, ani napięć, patologii czy mroku. Nie ukrywam, że jako wielbicielka jej pióra byłam ogromnie ciekawa jak poradziła sobie z takim tematem i czy „Zranić marionetkę” to udany powrót na literacką arenę. Jesteście zainteresowani tym, co kryje się pod ciemną okładką? Ja już wiem.

"Syn wiedźmy" - Kelly Barnhill. Magia, wojna i wilk, czyli historia o niewłaściwym chłopcu.

Każdy z nas, niezależnie od wieku, skrywa w sobie pierwiastek dziecka. Łatwiej czy mnie dostrzegalny, w zależności od osobowości konkretnej jednostki, wychodzi na jaw wtedy, kiedy protestuje wyobraźnia mająca dość szarej rzeczywistości i obowiązków. Jednym ze sposobów powrotu do dziecięcych lat jest zaś literatura, niezmiennie dobra na wszystko. A taką baśnią dla nastolatków i dorosłych może być „Syn wiedźmy” Kelly Bernhill, historia o tym, że słaby fizycznie może znaczyć wielki duchem i że szczere intencje i czyste serce mogą przezwyciężyć każde zło.

"Dziewczynka z atramentu i gwiazd" - K. M. Hargrave. Pływająca wyspa, gwiezdne mapy i podróż przez las.

Dawno dawno temu, na jednej z dziewiczych wysp, gdzie ludzie współegzystowali z przyrodą i czerpali radość z przeżywania każdego dnia, zjawiło się zło ukryte pod postacią zachłannego władzy człowieka. Tak mogłaby zaczynać się mądra baśń, którą po części na pewno jest „Dziewczynka z atramentu i gwiazd”. Historia, z jaką miałam do czynienia przez ostatnie dwie godziny jest jak podróż w odległe czasy dzieciństwa, którą Kiran Millwood Hargrave pomysłowo dedykuje i starszemu czytelnikowi. Historia z morałem, z prawdziwym obrazem człowieczeństwa, z poruszającą puentą i bajecznym tłem. Jesteście na nią gotowi? Zapraszam na przedpremierową recenzję.

"Marzycielki" - Jessie Burton. Dwanaście uwięzionych sióstr i siła wyobraźni.

Można odebrać człowiekowi rzeczy materialne, każdy z nas wie to nie od dziś. Można odebrać także wolność, pomimo tego, że przecież mamy do niej pełne prawo. Jednak jak się okazuje, nie można ludziom zabrać jednej, cennej rzeczy. Nie uda się to nikomu, choćby nie wiadomo kim był. Wyobraźni. I choć człowiek może siedzieć spętany linami niesprawiedliwości, ograniczony przez celę bądź kraty, nie da się wyrwać mu wolności umysłu. A jak się okazuje, może w nim tkwić potęga będąca w stanie zdziałać tak wiele. Opowiadam bajki? Nie ja. Tym razem jedną z nich postanowiła przekazać czytelnikom Jessie Burton, autorka takich powieści jak „Muza” czy „Miniaturzystka”. Cóż takiego zaproponowała swoim fanom w cieniutkiej, ale jakże wartościowej publikacji „Marzycielki”?

"Zanim odfrunę" - Hanna Kowalewska. Utrudnione odkurzanie przeszłości. Jaka jest prawda?

Morze miewa różne oblicza, przyjemne, spokojne, łagodne, ale także sprytnie kamufluje niebezpieczną twarz. Wzburzone, gniewne, niszczycielskie. Podobnie jak i ludzie, którzy w swoim życiu mierzą się z różnymi doświadczeniami, smakując chwil pełnych nostalgii i nadziei, ale także bólu i poczucia zagrożenia. O kilku twarzach człowieczego losu opowiada historia Hanny Kowalewskiej rozgrywana klimacie nadmorskiego, polskiego miasteczka. To nie jest moje pierwsze spotkanie z prozą autorki, miałam już bowiem okazję zaczytywać się w pierwszym tomie serii o Jastarni  zatytułowanym „Tam, gdzie nie sięga już cień”. Druga część, „Zanim odfrunę”, dotarła do mnie w towarzystwie klimatycznych zdjęć i bursztynu. Czy okazała się równie wartościowa, jak przesłane mi w paczce, bałtyckie złoto?

"Boże Narodzenie w Lost River" - Fannie Flagg. A wszystko przez jednego, małego ptaszka...

Mogłoby się wydawać, że w życiu starego wygi już nic nie może się zmienić. Te same przyzwyczajenia, ten sam rytm dnia, żadnych niespodzianek. Bo przecież wszystko co najlepsze, pozostało już w tyle. W szczególności, kiedy w pobliżu brak bliskich osób. A jednak, los bywa nieprzewidywalny i nie patrzy ani na status społeczny, ani rodzinny, ani też na wiek. Przekona się o tym bohater książki „Boże Narodzenie w Lost River”. Szukacie grudniowej powieści z amerykańskim, sielskim klimatem i postaciami, które młode lata mają już dawno za sobą? Zapoznajcie się zatem z kilkoma słowami dzisiejszej recenzji.

"Pocieszki" - Katarzyna Grochola. Zbiór historyjek na dobre i złe dni.

„ […] nie należy rezygnować. Nawet jeśli nasz mózg nam płata figle, o czymś zapominamy, chcemy czegoś już i natychmiast myślimy, że właśnie coś straciliśmy – możemy zyskać coś zupełnie innego. Czasem opłaca się ćwiczyć i czekać. Drobne niedogodności mogą się zamienić w szansę, o której nawet nie marzyliśmy.”

Znana z napawających optymizmem i przynoszących uśmiech, życiowych powieści, w których zdecydowanie akcentowana jest rola kobiety, Katarzyna Grochola doczekała się nie tylko ekranizacji niektórych swoich książek, ale także pokaźnego grona wiernych fanek. Ta, która potrafi zafundować dobry humor, została poproszona o pocieszki, o historie, które mogłoby okazać się strzałem w dziesiątkę na każdą sytuację, o każdej porze dnia i dla każdego – mając za zadanie odciągnąć od problemów dnia codziennego i przynieść jakąś mniej lub bardziej głęboką refleksję. Czy się wywiązała i czy „Pocieszki”, które ostatecznie wydawnictwo Literackie wpuściło na polski rynek literacki, spełniają swoją rolę? Zapraszam na kilka słów recenzji.

"Królowa cukru" - Natalie Baszile. Poszukiwanie szczęścia na plantacjach trzciny.

„Nie można przyjechać, myśląc, że skoro pole sobie leży, to wystarczy je przejąć. Trzeba się na tym znać. Trzeba tym żyć.”

Czy tak łatwo porzucić całe swoje dotychczasowe życie i rozpocząć nowy, zupełnie inny rozdział? Trudny, niezbadany, nieodkryty. Na obcej ziemi, pośród obcych ludzi, uzależniając całą swoją codzienność od współpracy z matką naturą? Takie decyzje podejmują tylko nieliczni, wcale nie szaleni, ale właśnie ci odważni. Bohaterów ambitnych, mocnych, choć zmagających się z wyzwaniem ponad człowiecze siły nie zabraknie w powieści Natalie Baszile, „Królowa cukru”. Południowa Luizjana, plantacje trzciny i czarnoskóra Charley. Spodobały się Wam „Czarne skrzydła”, „Kolej podziemna” czy „Droga do domu”? Według wydawnictwa powinniście sięgnąć także i po tę lekturę. Wpierw jednak zapraszam Was do zapoznania się z moją recenzją.

"Dziewczynka, która wypiła księżyc" - Kelly Barnhill. Dobra wiedźma, wielka magia i potwór recytujący poezję.

„ – Niektórzy z nas – rzekła Xan – wybierają miłość zamiast władzy.”

Świat papierowych ptaków, zabobonnych wierzeń i magii. Rzeczywistość, w której człowiek karmiony jest światłem gwiazd. Realia skontrastowane z nieuzasadnionym strachem. W końcu ona, niepokorna istotka, która miała zostać złożona w ofierze, Dziewczynka, która wypiła księżyc. Jesteście gotowi na to, by wejść na pokład baśni dedykowanej nie tylko dzieciom? Wspominając z sentymentem Harrego Pottera, Eragona czy Narnię, może warto otworzyć się na nowe wrażenia? Przed Wami recenzja fantastycznej, w dwojakim tego słowa znaczeniu, książki Kelly Barnhill.

"Nieznana terrorystka" - Richard Flanagan. Tak niewiele wystarczy, by zniszczyć komuś życie.

„Polityka umieszcza człowieka w centrum życia i w permanentnej opozycji do wszechświata. Miłość przeciwnie, wypełnia człowieka kosmosem.”

Nie znałam prozy autora, nie przyciągnęła mnie okładka i nie jestem wybitną fanką thrillerów. Po jakie licho sięgnęłam zatem po tę książkę? Zainteresował mnie tytuł. Jak się okazuje, czasami tyle wystarczy, by wejść pomiędzy słowa danego, fikcyjnego świata. Choć w tym wypadku fikcja aż bije po oczach swoim realnym wydźwiękiem. I przerażającym zarazem… Czy australijski pisarz i zarazem laureat Nagrody Bookera ujął mnie swoją propozycją? Jeśli chcecie przekonać się o tym, że media to naprawdę kierująca losami społeczeństwa władza i macie wystarczającą ilość nerwów, by obserwować jak rodzi się strach, zapraszam na recenzję.

"Zostań do rana" - Agnieszka Krakowiak-Kondracka. Ona po przejściach, on z przeszłością i ...psy.

„ […] kiedy się dostaje od życia kwaśne cytryny, zawsze można zrobić z nich lemoniadę.”

O tym, że bycie zdradzanym nie oznacza przegranej, że koniec zawsze bywa początkiem czegoś nowego i o tym, że nie warto ufać pozorom pisze Agnieszka Krakowiak-Kondradzka w powieści „Zostań do rana”. Szukacie literatury, która może Was pocieszyć? Jesteście w dołku i macie ochotę na towarzystwo kogoś, kto znalazł się w podobnej sytuacji? Lubicie życiowe historie i polską literaturę obyczajową? Jeśli tak, zapraszam na recenzję.

 

"Zamach" - Jacek Tacik. PRZEDPREMIEROWO. Jan Paweł II - 13 maja 1981. Spisek. Śledztwo. Spowiedź.

„Świat stanął w miejscu. Ludzie wstrzymali oddech. Komuniści odwołali manifestację. W planach Bożej Opatrzności nie ma przypadków. Potrzeba było tego znaku niewinnej krwi i tej rozpaczliwej walki o życie, żeby na nowo obudziła się w ludzkich sumieniach świadomość jego wartości i wola strzeżenia go od poczęcia do naturalnej śmierci.”

3 lata pracy, 3 kontynenty, 26 osób i tysiące wypowiedzianych słów, a wszystko po to, by podjąć próbę obnażenia jednego z najbardziej wstrząsających wydarzeń w historii, pamiętnego zamachu z 13 maja 1981. Pytania dociekliwe i niewygodne, ludzie szanowani, ale i kontrowersyjni. Co tak naprawdę stało się na placu Świętego Piotra? Jak wyglądał zamach na Papieża oczami świadków? Zapraszam na przedpremierową recenzję książki, która teraz, w 100. rocznicę objawień fatimskich, wydaje się być lekturą trafiającą w samo sedno.

"Promień rażenia" Sophie Hannah. Czy aby na pewno wiesz to, komu ufasz?

„Po trzech latach trzymania wszystkiego w największym sekrecie za chwilę własnoręcznie zniszczę barierę, którą wzniosłam między sobą a światem. Zdemaskuję samą siebie.”

Bolesne ślady przeszłości, chociaż zatarte, zawsze wracają. W najbardziej nieoczekiwanym momencie, siejąc spustoszenie i plącząc zaplanowany rytm teraźniejszości. Podobnie jak sprawiedliwość, która czasami uśpiona, w końcu budzi się i wymierza karę tym, którzy na nią zasługują. O pewnej niewyobrażalnej krzywdzie i o nieprzypadkowym zniknięciu pisze Sophie Hannah w thrillerze psychologicznym „Promień rażenia”. Czym autorka tym razem częstuje czytelnika i czy warto w jej słownej uczcie uczestniczyć?

"Flower. Jak kwiat" - Elizabeth Craft, Shea Olsen. PRZEDPREMIEROWO. Współczesna historia Kopciuszka.

„Dlatego właśnie obiecałam sobie jedno: żadnych chłopaków, żadnych imprez w sobotnie wieczory, żadnego balu maturalnego […]

Nie pozwolę, by k t o k o l w i e k mnie powstrzymał.

Tak mówiłam, zanim wszystko się zmieniło.

Zanim pojawił się on.”

Kobiety, jako małe dziewczynki śnią o księciu z bajki wyobrażając siebie na miejscu Królewny Śnieżki czy Kopciuszka. I choć mija czas, a dorosłość odbiera ludziom wiarę w realizację nieprawdopodobnych wizji, w głębi nas wciąż tkwi ułamek dawnych marzeń. Co zatem powiecie na książkę, która uwspółcześnia stare baśnie, powieść, w której skrywana pod kloszem niewinności nastolatka trafia na chłopaka, o którym nie odważyłaby się nawet pomarzyć? Lubicie historie o miłości, w których uczucie nagina pewne granice i burzy mury? Zapraszam na recenzję książki „Flower. Jak kwiat”.

"Muza"- Jessie Burton. Zagadka ukryta w obrazie.

Sztuka, jako nieśmiertelny element duszy każdego artysty, zawsze niesie ze sobą jakiś przekaz. Cieszy pięknem łatwo dostrzegalnym przez oko, jednak tylko ci wybitni potrafią pod powierzchnią oczywistej informacji ukryć sprytnie zawoalowaną prawdę. Podobnie bywa w przypadku książek, które przecież mogą napisać wszyscy. Nie każdy autor potrafi jednak stworzyć niepowielony schemat i konstruując wątki skrywać pod nimi tak zaskakujące tajemnice, że odkrywając je kolejno nie w sposób opanować przebiegających ciało dreszczy. Jessie Burton i jej debiutancka powieść „Miniaturzystka” pokazały mi, że od czasu do czasu można natknąć się na takie perełki literatury, które na długo pozostają w pamięci. Takie, które bez dwóch zdań można byłoby nazwać wyjątkowymi. Jednak „Muza”, która niedawno wyszła spod pióra tej autorki, przez pierwszych kilka godzin pozostawiła mnie bez słowa. Dlaczego? I jak tu napisać teraz coś sensownego…

"Nagroda pocieszenia" - Adam Lang. Czy można wybierać pomiędzy przyjaźnią, a miłością?

„Samotność to najkrótsza droga do obłędu.”

Codzienność licealnej młodzieży to nie tylko niekończące się imprezy, nauka czy beztroskie lenistwo. To także trudny krok w stronę dorosłości skąpany w towarzystwie potrzeby akceptacji przez społeczeństwo. Czas wyzwań, niełatwych wyborów, pierwszych poważnych miłości. Chwile, kiedy może zdarzyć się wszystko, a każde jedno wydarzenie może uskrzydlić, bądź te skrzydła całkowicie podciąć. O tym, co działo się w pewnej szkole średniej pisze Adam Lang, autor, którego poprzednia, debiutancka powieść została nominowana do Nagrody Polskiej Sekcji IBBY „Książka Roku”. Chcielibyście choć na chwilę przenieść się w świat pewnego młodego chłopaka? Przeczytajcie wpierw recenzję.

"Przeznaczeni" - Katarzyna Grochola

„ […] ludzie sobie sami budują świat, i świat każdego jest inny.”

Autorka zekranizowanych powieści, bestsellerów, książek, w których przeważnie na pierwszym miejscu stała kobieta, numer jeden literatury dla pań - Katarzyna Grochola. Po trzech latach przerwy, wyciszenia i zejścia na boczny tor powraca z nową historią utkaną z ludzkich życiorysów, słabostek i planów. Zupełnie inna, dojrzalsza, zaplanowana w każdym szczególe w niczym nie przypomina tych dawnych romansów. Czy zatem fakt, że autorka obrała nową drogę, wyszedł jej na dobre? Zasięgnijcie zatem recenzji.