"Zanim nadejdzie jutro. Druga strona nocy" - Joanna Jax. Różne oblicza miłości w czasach wojny.

Twórczość Joanny Jax ma w sobie to coś, co pozwala lekcję jakże wielkiej historii naszego kraju uświadamiać sobie i przeżywać lepiej, niż w jakikolwiek inny sposób. Nigdy przedtem tak wiele nie myślałam o drugiej wojnie światowej, jak od czasu, kiedy zdarzyło mi się sięgnąć po pierwszą książkę wspomnianej polskiej autorki. Przebyłam u jej boku wiele literackich podróży, teraz zaś nadszedł czas na trzeci tom sagi Zanim nadejdzie jutro „Druga strona nocy”, który zabrałam ze sobą aż pod włoskie Monte Cassino, tam, gdzie między innymi rozgrywa się skrawek akcji powieści. Czy pióro Joanny Jax kolejny raz zrobiło na mnie wrażenie? Zapraszam do zapoznania się z moją recenzją.

"Zanim nadejdzie jutro. Ziemia ludzi zapomnianych" - Joanna Jax. Tam, gdzie nikną wcześniejsze podziały.

Jakub, który miał wielkie marzenia o grze na saksofonie, aktorka Nina, która na teatralnej scenie zdążyła zyskać spore uznanie czy niesprawiedliwie potraktowany przez los Błażej. Mieszkańcy z wyżyn czy nizin społecznych, dotąd wiodący zupełnie odmienne życie, nagle znajdują się w tym samym punkcie, pozbawieni przeszłości, za to skupieni na tu i teraz. Na przetrwaniu kolejnego dnia. Bo niszczycielska wojna, która odbiera ludziom spokój, szczęście i wolność dewastuje także daleko idące plany. Nowy cykl powieści Joanny Jax, Zanim nadejdzie jutro, z dobrze nakreślonym i zdecydowanie zachęcającym do tego, by sięgnąć po więcej – pierwszym tomem, przekonał mnie do sięgnięcia po kontynuację. I choć jej droga do mnie była kręta i długa, bo książka zdążyła się zgubić i nie doszła na czas, w końcu miałam okazję wziąć ją w swoje ręce. Jak wrażenia?

„Ziemia ludzi zapomnianych” - Joanna Jax. Zanim nadejdzie jutro. Tom 2. Zapowiedź i fragment.

Różni ludzie i ich życiorysy, odmienne spojrzenie na świat i inne marzenia, jednak nadchodzi chwila, gdy ich drogi się krzyżują w jednym z bydlęcych wagonów. Pozbawieni majątku, rozdzieleni z bliskimi, pewnego dnia zostają zmuszeni, by wyruszyć w daleką podróż do miejsca, w którym nic już nie będzie takie samo. Walka o przetrwanie, głód i choroby wystawiają moralność człowieka na ciężką próbę. Postawy i wybory dokonywane w ekstremalnych sytuacjach nie są tak oczywiste, jak mogłoby się z pozoru wydawać. Czy trudy życia i brak perspektyw zmienią tych ludzi na zawsze, czy też zdołają ocalić resztki człowieczeństwa?

"Zanim nadejdzie jutro. Podróż do krainy umarłych" - Joanna Jax. Tak rozpoczęła się wojna.

Joanna Jax udowodniła polskim czytelnikom jak sprawnie obraca swoimi bohaterami w środowisku wojennym. Jak angażuje tłem historycznym, które w literaturze często wydaje się nudne i jak inteligentnie kieruje losami postaci, które co rusz rzucane są na głęboką wodę nieprzewidywalności losu. Nie było więc żadnej dyskusji, musiałam sięgnąć po jej nową serię Zanim nadejdzie jutro rozpoczętą tomem „Podróż do krainy umarłych”. Czy Joanna Jax utrzymuje wysoki poziom, którym zdążyła już kupić serca wielu czytelniczek? Czy pierwsza część jest zapowiedzią absorbującego cyklu, którego kolejnych tomów nie w sposób będzie sobie odpuścić? O tym w dzisiejszej recenzji.

"Zemsta i przebaczenie. Dolina spokoju" - Joanna Jax. Wielki finał.

„I wtedy pomyślała, że warto było tułać się wśród trupów i przejść te wszystkie okropności, by móc teraz popatrzyć w niebo.”

Wojenna zawierucha pokrzyżowała im plany, podzieliła, osamotniła, porozrzucała w różnych rejonach świata. Wystawiła na próbę ich uczucia, zasady moralne, ich człowieczeństwo i nadzieje. Po szczęściu nie pozostał często nawet żaden ślad. Nadszedł czas na ostateczne rozliczenie się z losem, na wielki finał epickiej sagi Zemsta i przebaczenie, którą Joanna Jax zdążyła pozyskać szerokie grono wielbicieli. Co przygotowała dla swoich bohaterów autorka? Czy wszystkim przyjdzie cieszyć się wymarzoną wolnością? Czy sprawiedliwości stanie się zadość? Zapraszam na recenzję.

"Zemsta i przebaczenie. Bezkres nadziei" - Joanna Jax. Jak wiele zniszczeń dokonała wojna.

„Tak zwana resocjalizacja polegała chyba tylko na tym, by człowiek przestał być człowiekiem.”

Sześciotomowa, napisana z rozmachem seria Joanny Jax, „Zemsta i Przebaczenie” to historia młodych ludzi, których losy ewoluują wraz ze zmianami prawdziwej walki na śmierć i życie – wraz z przebiegiem tragicznej w skutkach II wojny światowej. Po brutalnym wyrwaniu ich z błogich lat niewinnej młodości , przyszedł czas na krajobrazy zgliszcz, strachu, ale i wiary w lepsze dni, bo przecież bez niej nie można byłoby przetrwać mroku, który ogołocił ludzi z człowieczeństwa. Jesteście ciekawi cóż takiego skrywa „Bezkres nadziei”? Zapraszam na recenzję.

 

"Zemsta i przebaczenie. Morze kłamstwa" - Joanna Jax. Czy łatwo było kochać, gdy umierał świat?

„ […] są takie miejsca na ziemi, w których pewnego dnia człowieczeństwo usypia, by z czasem całkiem zaniknąć.”

Historia naszego kraju nie jest usłana różami. Czasy wojny, choć bywają tematem trudnym, nie powinny odejść w niepamięć. Bo to nie tylko epizod przeszłości, ale także nasza spuścizna. Wtedy, kiedy nasi dziadkowie czy pradziadkowie zmagali się z wrogiem, los pisał najbardziej nieprzewidywalne scenariusze. Dokładnie takie tło wybrała Joanna Jax do swojej sagi Zemsta i Przebaczenie, a ja miałam okazję sięgnąć właśnie już po jej czwarty tom. Czy kolejna część utrzymała poziom poprzednich? A może widać wyraźny brak pomysłów na wykreowanych bohaterów? Byście mogli się przekonać, zapraszam na recenzję.

"Zemsta i przebaczenie. Rzeka tęsknoty" - Joanna Jax. Zgubą, czy nadzieją? Czym jest miłość w obliczu wojny?

„ […] jak skomplikowana potrafi być miłość. Zwłaszcza gdy wystawiana jest na próby rozłąki i życiowych katastrof.”

Druga wojna światowa jest dla współczesnego, młodego pokolenia często epizodem z przeszłości, pojęciem, o którym uczą na lekcjach historii. Gdzie się zaczęła, jak przebiegała, jak zakończyła. W teorii dotyczącej tego trudnego czasu brakuje miejsca na emocje. Co czuli wtedy zwykli ludzie, dla których wszystkie plany i założenia nagle musiały przestać istnieć? O utraconym człowieczeństwie, miłości, przyjaźni i zemście w czasach wojny pisze Joanna Jax sprawnie łącząc literacką fikcję z autentycznym tłem. Tym razem miałam okazję sięgnąć po trzeci już tom serii Zemsta i przebaczenie „Rzeka tęsknoty”. Zainteresowani? Zapraszam do lektury mojej recenzji.

"Zemsta i przebaczenie. Otchłań nienawiści" - Joanna Jax. Jak wielkich poświęceń wymaga wojna?

„Miłość jest prosta – jeśli kogoś kochasz, zrobisz wszystko, żeby uchronić tę osobę przed całym złem świata.”*

Sześciotomowe sagi z reguły mnie zniechęcają, szczególnie te wciąż nie w pełni wydane. Bo premiera każdej, kolejnej części wymaga przywołania szczegółów tej poprzedniej, by móc ze zrozumieniem zaangażować się w całą historię. Co zatem mnie podkusiło, by dać szansę cyklowi Joanny Jax, który przewiduje sześć książek ? Zachęcające opinie oraz wysoki poziom pierwszego tomu. Jeżeli więc lubicie emocjonujące historie rozgrywane w niepewnych czasach II wojny światowej i macie ochotę na spotkanie z wieloma, skrajnie różnymi bohaterami, zapraszam na recenzję drugiej części sagi „Zemsta i przebaczenie. Otchłań nienawiści”.

"Zemsta i przebaczenie. Narodziny gniewu" - Joanna Jax. Kim tak naprawdę są?

„ […] jak prawdziwe ludzkie oblicza, gdy zrzucają maski hipokryzji. I wtedy widać ich ułomność, słabość i podłość.”

Los bywa przewrotny, a wizja bezpiecznej przyszłości bywa jedynie iluzją. Wystarczy jedna chwila, by zobaczyć świat w zupełnie innych barwach. O tym, jak kruche okazują się plany i jak zawiłe są ludzkie ścieżki pisze Joanna Jax w pierwszym tomie sagi Zemsta i przebaczenie, pt. „Narodziny gniewu”. Historia o wojnie, która podzieliła i połączyła, o przyjaźni, miłości, nienawiści i poświęceniu. Macie ochotę na taką książkę? Zapraszam wpierw na kilka słów recenzji.