„Chorobę można sobie
jakoś wyjaśnić. Choroba może się zdarzyć każdemu. Ale nałóg to co innego.
Przyznanie się do nałogu to przyznanie się do słabości.”
Napisał
kiedyś Johann Wolfgang Goethe, że "Los spełnia nasze życzenia, ale na swój sposób, żeby móc nam dać coś ponad życzenie". Czy to prawda? Jak wielki wpływ mamy na
własne życie my sami, a jak wielką rolę odkrywa przeznaczenie, podejmujące
decyzje za nas, gdzieś na boku, zsyłając do naszej codzienności ich
konsekwencje i zostawiając nas z ich ciężarem zupełnie samych. Czasami nasze
plany, cele i układany przez lata harmonogram muszą ulec zmianie, bo stając
twarzą w twarz z nową sytuacją, należy wchłonąć ją do siebie i nauczyć się z
nią funkcjonować. A los potrafi płatać
figle i dzielić hojnie niespodziankami tam, gdzie ludzie zupełnie się ich nie
spodziewają. Czy to dobrze? Wszystko zależy od danego przypadku, ale jeszcze
bardziej od upływającego czasu, bo chwilami to, co na początku wydaje się
tragedią, potem może przeistoczyć się w szczęście. Dzisiaj chciałam
zaprezentować Wam kolejną książkę Katarzyny Kołczewskiej, bo z twórczością tej
autorki zetknęłam się już przy powieści „Wbrew sobie”. Nadszedł czas na jeszcze
bardziej emocjonujący tytuł – „Kto, jak nie ja?”. A o czym jest fabuła, że tak
mocno mną wstrząsnęła? Zapraszam do zapoznania się z moją recenzją.

