„Z początku byliśmy przekonani, że nic nas
nie łączy. Ona siedziała w kościelnej ławce, podczas gdy ja paliłem trawkę za
rogiem. Ona wierzyła w Boga, a ja tańczyłem z demonami. Ją czekała przyszłość, podczas
gdy ja zdawałem się tkwić w przeszłości.”
Czy dorastając wokół agresji i zła łatwo podążać tą
właściwą drogą? Czy są takie rany, których nie jest w stanie uleczyć nawet
miłość? Jak wiele kłód rzucanych pod nogi potrafi ominąć uczucie, które zostało
wystawione na najgorsze z możliwych prób? Ona – poukładana i on – uzależniony.
Fatalna okładka, czy jednak równie nieudane wnętrze? Jaką ucztę literacką
serwuje Brittainy C. Cherry w drugim tomie serii Żywioły? Ja już wiem, a Was zachęcam do poznania odpowiedzi niektóre
z powyższych pytań. Uchylę Wam rąbka tajemnicy, ale tylko troszeczkę…