„Czasem
najlepszy przyjaciel może okazać się wrogiem, a wróg najlepszym przyjacielem”
Od czasu do czasu
natykamy się na nazwiska takich autorów, o których nie potrafimy zapomnieć. Nie
potrafimy, bo nie chcemy. Zasłużenie tkwią w naszych głowach zajmując tam
honorowe miejsca. Dokładnie tak zostało mi w pamięci nazwisko pewnego
mężczyzny, człowieka, którzy stworzył niezwykle poruszającą i cudowną powieść.
I nie chodzi tutaj o żadnego zagranicznego pisarza, a o Polaka – Zbigniewa Zborowskiego.
Jego książka „Trzy odbicia w lustrze” zapuściła we mnie korzenie i tym sposobem
pozostała ze mną na zawsze. Jakże więc wielkie było moje zaskoczenie, kiedy
wydawnictwo ogłosiło premierę kolejnej jego książki, drugiej części poruszającej
sagi. Wysoko zawieszona poprzeczka z pewnością nie ułatwiła autorowi zadania.
Czy zatem oferując czytelnikom „Pąki lodowych róż”, sprostał też moim
oczekiwaniom? Jeżeli interesuje Was ten temat, zanurzcie się w słowach mojej
dzisiejszej recenzji.
