"Ironia losu" - Katarzyna Misiołek. Kłamstwo ma krótkie nogi, zdrada nie ma ich wcale.

„Takie jest życie. Popieprzone i podłe, a my możemy tylko iść dalej, udając, że nad czymkolwiek panujemy…”

Napotykamy małżeństwa udane i te kończące się fiaskiem. Te szczęśliwe, ale i od początku spisane na straty, zwieńczone niepowodzeniem zatruwającym przyszłość. Bywają jednak i takie, wewnątrz których po długim czasie spokoju nagle zaczynają budzić się przybierające  ładne, kuszące maski demony. Pośród których niedoceniona normalność zostaje wypierana złudną ekscytacją, która może zmienić życie. Niekoniecznie na lepsze. O tym jak ironiczny bywa los i o tym, jak słaby okazuje się człowiek pisze w swojej najnowszej książce Katarzyna Misiołek. Lubicie historie z gorzkawym posmakiem na czele?

Zapowiedź, konkurs i spotkanie z Dorotą Gąsiorowską.

Chciałam przekazać Wam dzisiaj kilka ciekawych wiadomości dotyczących nowej powieści Doroty Gąsiorowskiej – „Antykwariat spełnionych marzeń”. Poszukiwania prawdziwej miłości, piękny Kraków w tle… Lubicie takie klimaty? Zapraszam Was więc na konkurs, na spotkanie, ale przede wszystkim do zapoznania się z książką, której zostałam dumną ambasadorką.

"Reap" - Tillie Cole. Szukając człowieczeństwa, odnajdując miłość.

„ […] nie wiem, kim jestem bez walki, jeśli ma to jakiś sens. Jestem tą walką. Jestem śmiercią.”

Czytałam już niejedną miłosną powieść dekorowaną środowiskiem gangsterów. Miałam styczność z bohaterami walczącymi w klatkach, z nieczystymi zagraniami w tle i uczuciem na przedzie. Nigdy jednak, w książkach tego gatunku, nie spotkałam się z tak mrocznym klimatem, jaki powitał mnie w cyklu Poranione dusze. Tillie Cole odważnie połączyła wrażliwość z brutalnością. Jaki był tego efekt? Zapraszam na recenzję powieści „Reap”, drugiej części powyżej wspomnianej serii.

"Historie świąteczne. Kulinarny przewodnik na Wielkanoc" - Barbara Czykowska-Kłoś. Nutka inspiracji i KONKURS.

Święta Wielkanocne, może nie tak magiczne jak te grudniowe, także mają w sobie moc jednoczenia ludzi, zwłaszcza przy jednym stole. Jaja, mazurki, serniki… Choć trudno byłoby wymienić nam tyle tradycyjnych potraw związanych z tym niezwykłym czasem, ile przygotowujemy na wigilijną kolację, szukając inspiracji pośród rzetelnie opracowanych źródeł można natrafić na prawdziwe rarytasy. Pospieszyła z pomocą na Boże Narodzenie, spieszy i teraz. Barbara Czaykowska-Kłoś podsuwa nam pod nos kulinarny przewodnik w sam raz na zbliżającą się Wielkanoc. Co znajdziecie w środku tej książeczki? Zerknijcie.

"Zakazane życzenie" - Jessica Khoury. Czego nie wolno dżinnom?

„Jeśli nie starczy ci wolności, by kochać – szepczę – to nie masz jej wcale.”

Opowieść o Aladynie i jego zaczarowanej lampie doczekała się wielu ekranizacji i książkowych wersji. Popularna, a zarazem egzotyczna. Magiczna, ale i niebezpieczna historia o synu krawca, który zagościł w sułtańskim pałacu. A co powiedzielibyście na to, gdyby ktoś postanowił przedstawić ją jeszcze raz? Co w przypadku, gdyby dżinnem wychodzącym z lampy okazała się piękna kobieta? Powieść o odwadze i przeznaczeniu, o nienawiści i miłości. Baśń o wartościach jakże istotnych w realnym świecie. Zapraszam na recenzję książki „Zakazane życzenie”.

"Na zawsze razem. Ella i Micha" - Jessica Sorensen. Rozstania i powroty z podpowiedzią w tytule.

„Kocham cię bardziej niż życie, bardziej niż słońce i powietrze. Jesteś moją duszą, Ello May.”

Proza Jessiki Sorensen nie jest mi obca. Jak dotąd miałam okazję przeczytać wszystkie, wydane w Polsce powieści jej autorstwa, obserwując rozwój jej twórczości i kierunek, w którym zmierza. Romantyczne historie gatunku New Adult, które serwuje swoim czytelnikom, jak najbardziej mnie przekonują. Na pewno zaś oczarowała mnie książka „Nie pozwól mi odejść. Ella i Micha”, na temat której wypowiedziałam się w samych superlatywach. Czy kontynuacja tej historii okazała się równie dobra?

"Cień burzowych chmur. Spacer Aleją Róż" - Edyta Świętek. O niesprawiedliwości z PRL-em w tle.

„Posłuchajcie: dwóch chłopów pojechało na wycieczkę zwiedzać kołchozy w ZSRR. Wraca tylko jeden. We wsi go wypytują: „Widziałeś jak dobrze żyje się ludziom w Rosji?”. „Widziałem”. „A widziałeś szczęśliwych kołchoźników?” „Ano widziałem”. „A radio w każdej chałupie?” „Widziałem”. „A co się stało z twoim sąsiadem?” „Jego zamknęli”. „Za co?” „Za to, że tego wszystkiego nie widział”.”

Bezsprzecznie istotnym elementem każdej powieści okazuje się tło. Słabo zarysowane odbiera przyjemność czytania i przyznam szczerze, że jak dotąd to środowisko wojennej zawieruchy uważałam za najbardziej emocjonujące. Czy pomyślałabym, że realia wczesnego PRL-u okażą się równie wdzięcznym tematem? Z pewnością nie. Edyta Świętek uświadomiła mnie, że może być inaczej. Dziś chciałam więc zaprosić Was na recenzję książki, która całkowicie mnie zaskoczyła. Domyślacie się już, że w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Nie wiecie jednak dlaczego. Cóż zatem odnalazłam na jej kartach?

"Burek na śniadanie. Serbia dla koneserów" - Argymir Iwicki. W kraju rakii i najdroższego sera.

Czy pijąc rakiję powinno się przestrzegać jakichś zasad? Jak przyrządzić smaczną jagnięcinę? Czy można czerpać radość z życia tracąc wzrok? I jak wygląda zakrapiana impreza na cmentarzu? W świat przepełnionej folklorem Serbii zabiera nas Argymir Iwicki - Borowiak, dziennikarz, fotograf hobbysta. Autor, jak sam twierdzi, nie oferuje ścisłego zbioru informacji z dokładnymi adresami na czele. Jego książka to obraz Serbii widzianej jego oczyma, smakowanej jego językiem i usłyszanej z opowieści napotkanych osób. I chociaż ów kraj, w dobie rozdmuchiwanych, atrakcyjnych pod względem turystycznym, odległych państw może wydawać się mało ciekawy, tak wiele ma do zaproponowania. Właśnie o tym jest ta publikacja. Zapraszam na recenzję książki „Burek na śniadanie. Serbia dla koneserów”.

"Przeczucia. Intuicja" - Amy A. Bartol. Tom 2. Wojna o życie, walka o miłość.

 

„- Jesteś dla mnie najważniejsza. Niech biorą sobie wszystko, co zechcą, ale ciebie nie dostaną… nigdy, dopóki żyję, do ostatniego tchu będę o ciebie walczył.”

Anioły, miłość, odwieczne zło. W „Nieuniknione”, pierwszej części serii Przeczucia, odnalazłam zalążek bratniej duszy słynnej trylogii Dark Elements. Prawie tak samo dobra, tak samo wciągająca, z klimatem jakże wiarygodnym, a zarazem okrytym woalem mroku i niezwykłości. Nie trzeba było mnie namawiać na drugi tom. „Intuicja” z rozmachem wkroczyła w mój żądny przygód, czytelniczy umysł. Czy okazała się udana? Zapraszam na recenzję.