"Drań" - Katarzyna Michalak. Dwóch samców alfa i wielki pościg.

Sugestywny tytuł nowej powieści Katarzyny Michalak nie pozostawia żadnych wątpliwości. To nie będzie historia o grzecznych chłopakach. Ni ckliwa książka, ni nader romantyczna opowiastka. Dramat.  Otóż autorka kolejny raz wystawia bohaterów swojej powieści na ogromne podmuchy wiatru, akcentując w głównej mierze mroczne aspekty życia i co nieco mieszając pewne wątki… Ale o tym za moment. Prozy tej autorki nie trzeba nikomu przedstawiać. Polskie społeczeństwo już dostatecznie dobrze zdążyło podzielić się na jej zagorzałych fanów, jak i przeciwników. Na recenzję więc zapraszam tych, którzy ufają pomysłom Katarzyny Michalak. Jest gęsto, jest wartko i jest dynamicznie. Tyle słowem wstępu.

"Marzycielka" - Katarzyna Michalak. Wykorzystana, zraniona - czy doczeka się happy endu? Przedpremierowa recenzja finału trylogii + dodatki.

Jedna z najpoczytniejszych autorek polskiego rynku wydawniczego, Katarzyna Michalak, dorobiła się wielu udanych serii, pokaźnego grona wiernych wielbicieli, ale i przeciwników, którzy stwierdzili, że na pewno nie zasługuje na miano autorki bestsellerów. Tymczasem nieustraszona pisarka wciąż brnie do przodu i wciąż zaskakuje, a jej najnowsza trylogia zdaje się być wisienką na torcie dotychczasowej prozy, wielką kropką nad „i” oraz swojego rodzaju powieścią przypominającą bardzo intymny wywiad. Jednak, pomimo tego, że część ukrytych w Pisarce zdarzeń miało miejsce naprawdę, to nie jest autobiografia, a już na pewno nie warto doszukiwać się tego, co autentyczne, a co zaaranżowane, skonstruowane na potrzeby podniesienia jakości książki. Przyszło mi się zatem zmierzyć z ostatnim tomem trylogii, noszącym tytuł „Marzycielka”. Czy okazał się równie fascynujący, jak dwa poprzednie?

"Zagubiona" - Katarzyna Michalak. (Nie)autobiografia i błędne decyzje, czyli historia o smutnej miłości + niespodzianki.

To ponoć trylogia najbardziej bliska sercu autorki, historia, w której jednak – jak sama zaleca – na próżno doszukiwać się prawd i kłamstw dotyczących niej samej. Ale która zawiera zdarzenia mające miejsce naprawdę w kręgu otaczających ją osób. „Pisarka” dumnie otwarła serię kończąc się tak, że ciężko byłoby odmówić sobie kolejnej części. Toteż kiedy tylko w moje ręce wpadła „Zagubiona”, powieść będąca kontynuacją, dość szybko przepuściłam ją w kolejce pomiędzy pozostałymi, zaległymi tytułami. Historia o zagubionym szczęściu, sytuacjach bez wyjścia, o zaciętej walce i poddaniu. O utraconych nadziejach i o tym, że prawdziwa miłość w sercu człowieka nigdy nie umiera.

"Pisarka" - Katarzyna Michalak. (Nie)autobiografia, czyli historia osnuta tajemnicą + rozpakowanie niespodzianki.

Ponoć najbardziej osobista książka autorki, a jednak nie autobiografia. Jak sama Katarzyna Michalak radzi, daremno szukać w niej prawdy o niej samej, choć momentami staje się to całkiem kuszącą opcją. Wydarzenia rozegrane na kartach tej powieści miały jednak miejsce naprawdę i są powiązane z ludźmi, którzy stanowią jakąś część przeszłości autorki. Nie są wyłącznie wytworem wyobraźni, który niknie wraz z zamknięciem ostatniej strony. Historia pisarki, która postanowiła przelać na papier opowieść pisaną przez samo życie. O druzgocących chwilach dzieciństwa, niespełnionej miłości i nadziei. O mężczyźnie, który skradł serce samej Katarzyny Michalak. Ciekawi? Ja byłam. I to bardzo.