"Jej wysokość P." - Joanne MacGregor. Prawo Wysokich Dziewczyn.

„ – Mieszkam w tej przerośniętej skórze już od bardzo dawna i, uwierz, dobrze wiem, jak ludzie się przy mnie czują.

- Sądzę – zaczął, stukając palcem w dolną wargę – że ważniejsze jest to, jak ty się ze sobą czujesz.”

Patrząc na szatę graficzną tej książki myślę Feeria Young. Przyglądając się okładkowemu obrazkowi sądzę - Kasie West. Tymczasem, do licha, to wydawnictwo Kobiece ze swoją pierwszą książką przeznaczoną dla młodzieży oraz Joanne MacGregor, z pomysłem na Prawo Wysokich Dziewczyn. Zaczynam czytać i… Zabawna historia naprawdę mnie wciąga. Czego możecie się po niej spodziewać? Czy utrzymała mój poziom zainteresowania do samego końca? Wszystkie wielbicielki nurtu Young Adult zapraszam na recenzję powieści o zakochaniu, przyjaźni i nauce akceptacji samego siebie.

 

"Sweet Cheeks. Zapach namiętności" - K. Bromberg. Ślub, babeczki i powroty.

„Romans w powieściach to stek bzdur.

Czasem na końcu bohater odchodzi.

A bohaterka zostaje sama i musi na nowo się pozbierać.”

Mówi się, że stara miłość nie rdzewieje, choć zarazem ostrzega przy tym, by nie wchodzić dwa razy do tej samej rzeki. K. Bromberg, autorka poczytnych książek dla kobiet, postanowiła stawić czoła wspomnianym porzekadłom i zaproponować historię miłości, która choć kiedyś spisana na straty, otrzymuje od losu drugą szansę. Wszystkie wielbicielki ognistych romansów oraz słynnej serii Driven zapraszam na recenzję powieści „Sweet Cheeks. Zapach namiętności”.

 

"Bez pożegnania" - Mia Sheridan. Trudne rozstania i jeszcze trudniejsze powroty.

„W jej pięknych oczach ujrzałem swoją przeszłość i przyszłość […] Widziałem miłość i dom.”

Nieraz wystawiamy ludziom pochopne opinie, nie chcąc tracić czasu na głębszą analizę, zwłaszcza jeśli w grę wchodzą natywne emocje. Właśnie w takim złym świetle spojrzałam na bohaterkę książki „Bez pożegnania”, widząc w niej nieodpowiedzialną i zimną kobietę. Na szczęście, jak to w powieściach bywa, miałam szansę na jej towarzystwo w wielu newralgicznych momentach życia, dzięki którym przekonałam się, jak mylące bywają pozory. Nie zabrakło więc emocji w nowej historii autorstwa Mii Sheridan. Zapraszam na recenzję.

 

"Serce meduzy" - Ali Benjamin. Życie, śmierć i zagadki wszechświata.

„Nie ma magicznych słów. Nie ma jednej dobrej metody, żeby się pożegnać z kimś, kogo się kocha. Najważniejsze jest jednak to, że część tej osoby jest zawsze z nami, w naszym wnętrzu.”

Jak twierdzi sama autorka, wielkie sukcesy rodzą się z niepowodzeń. Gdyby nie pewne rozczarowanie Ali Benjamin, być może nigdy nie poznalibyśmy książki o intrygującym tytule „Serce meduzy”. Nie bez przyczyny serce, bo to powieść o przyjaźni z drugim człowiekiem i o miłości kierowanej do przyrody. Nie bez przyczyny meduzy, ponieważ to właśnie temu stworzeniu poświęciła autorka tę publikację. Historia zaczynająca się śmiercią. Jaki zatem jest jej finał i czego możecie się po niej spodziewać?

 

"Tyran" - T.M. Frazier. Tom 2. Seria King. By przetrwać, musi zabić, by kochać, musi zwyciężyć.

„I możliwe, że rano znajdę się w tym miejscu, które zostało stworzone wprost dla mnie.

W piekle.”

T.M. Frazier historią zawartą w Kingu pokazała, że miłość nie zawsze rodzi się z niewinności. Pośród mroku i brutalności splotła losy dwóch kontrowersyjnych postaci, których życie wystawiło na więcej niż jedną próbę. Na grę, której przegrana może kończyć się śmiercią. Cliffhanger zafundowany pod koniec pierwszej części przyprawił mnie o złość. Nie mogłam dać spokoju tej parze i musiałam sięgnąć po kontynuację jej losów. Jak sprawiła się druga część, nosząca tytuł „Tyran”? Czy treść tego tomu jest równie nielitościwa, co jego nazwa?

 

"Złe serce" - Leisa Rayven. Miłość zza kulis, czyli trzeci tom i nowi bohaterowie.

„Złamane serce wcale nie uczy odporności. Uczy nas za to chronić swoją kruchość. Uczy nas strachu przed miłością.”

Podszyta teatrem historia Ethana i Cassie, zawarta na kartach powieści „Zły Romeo” dłużyła się przez dwa tomy. Jedni czuli się nią urzeczeni, inni uważali, że jest zbyt rozciągnięta, przez co mało ciekawa. Nie każdy więc zdecydował się na to, by sięgnąć po zwieńczenie trylogii – „Złe serce”. Tymczasem ostatnia część to opowieść, w której na pierwszym planie stają nowi bohaterowie. O tym, że stara miłość nie rdzewieje, o uczuciach, których nie da się zagłuszyć, o przyjaźni i sławie, która niekoniecznie przynosi same szczęście przeczytacie w książce Leisy Rayven. Zapraszam na recenzję.

 

"Światło o Poranku" - Krystyna Mirek. Życie, życie jest nowelą...

„Łatwo wkręcić się w złe samopoczucie i wywołać lawinę kolejnych złych zdarzeń. Bo organizm dostosuje się do sposobu myślenia.”

Po blasku Cichej Nocy, która przeminęła, przeszedł czas na jasny Poranek. Drugi tom serii Willa pod Kasztanem, z wiosenną i kwiecistą szatą graficzną, to kontynuacja losów bohaterów z pierwszej części, którym przyszło stanąć na zakręcie losu, jakże niełatwym do przejścia. Czy mistrzyni lekkiego pióra, Krystyna Mirek, utrzymała poziom cyklu? Jakie wady i zalety napotkacie w powieści „Światło o Poranku”? Zapraszam na recenzję.

 

"Papierowa księżniczka". Seria Królewska. Tom 1. W pałacu złego księcia.

„ – Podnieca cię to, co? – szepcze mi wprost do ucha Easton.

Kręcę głową, ale całe moje ciało krzyczy „tak!”, a gdy Reed zadaje ostateczny cios, którym powala Cunninghama twarzą na beton, wiem już, że jeśli tylko skinie na mnie małym palcem, nie zdołam mu się oprzeć. Nie tym razem.”

Wplątywanie się w serie podpisane nazwiskiem nieznanego autora bywa ryzykiem, bo o ile można poświęcić swój czas jednej książce, kilku tomom jest już o wiele trudniej. Zwłaszcza, kiedy cykl wywołuje mieszane uczucia z jednej strony intrygując, z drugiej irytując. Po głośnych zapowiedziach pierwszej części Serii Królewskiej liczyłam na niebanalne wrażenia, na wątek miłosny, który w końcu obudzi mnie z czytelniczego znużenia. Jak zatem było? Czy „Papierowa Księżniczka” faktycznie okazała się obwieszczanym rollercoasterem emocji? Wszystkie wielbicielki nurtu New Adult i zarazem literatury dla dorosłych, zapraszam do zapoznania się z recenzją.

 

"Krew na sutannie" - Danka Braun. Grzechy i grzeszki w prawym świecie.

„ – Jeszcze jedno pytanie: czy ksiądz prowincjał miał jakichś wrogów?

- Ależ skąd!- zaprzeczył gwałtownie. – Był to wspaniały człowiek. Wszyscy go szanowali.

- Jednak ktoś go zabił.”

Spośród wielu, mniej czy bardziej utalentowanych, polskich autorek, jedną z tych, której nazwisko wyraźnie zapisało się w mojej pamięci jest Danka Braun. Stawiająca na zawiłe, rodzinne relacje, kontrowersyjne wydarzenia, wyraziste charaktery i skropioną humorem literaturę obyczajową, za pomocą słowa pisanego nie raz i nie dwa miała okazję gościć w moim domu. Ostatnio na rynku literackim zawitała jej kolejna powieść z logiem wydawnictwa Prozami, „Krew na sutannie”. Tym razem w krąg wielobarwnych postaci dołączył trup czyniący z lektury iście prawdziwy kryminał.