Z wynikami znowu trochę się spóźniam, ale wreszcie udało
mi się wylosować zwycięzcę konkursu, a właściwie zwycięzców, bo ze względu na
liczny udział postanowiłam przyznać Wam dwie nagrody. Chciałam na wstępie bardzo serdecznie
wszystkim podziękować. Gdyby tylko można było obdarować każdego uczestnika… Są
jednak pewne sprawy, których niestety nie da się przeskoczyć. Nie przeciągając,
dzisiaj wygrywają: poniedziałek, 29 lutego 2016
WYNIKI konkursu
Kochani,
Z wynikami znowu trochę się spóźniam, ale wreszcie udało
mi się wylosować zwycięzcę konkursu, a właściwie zwycięzców, bo ze względu na
liczny udział postanowiłam przyznać Wam dwie nagrody. Chciałam na wstępie bardzo serdecznie
wszystkim podziękować. Gdyby tylko można było obdarować każdego uczestnika… Są
jednak pewne sprawy, których niestety nie da się przeskoczyć. Nie przeciągając,
dzisiaj wygrywają:
Z wynikami znowu trochę się spóźniam, ale wreszcie udało
mi się wylosować zwycięzcę konkursu, a właściwie zwycięzców, bo ze względu na
liczny udział postanowiłam przyznać Wam dwie nagrody. Chciałam na wstępie bardzo serdecznie
wszystkim podziękować. Gdyby tylko można było obdarować każdego uczestnika… Są
jednak pewne sprawy, których niestety nie da się przeskoczyć. Nie przeciągając,
dzisiaj wygrywają: sobota, 27 lutego 2016
"Primabalerina" - Dorota Gąsiorowska
„Jeśli prezent został podarowany z dobrego
serca, to trzeba go przyjąć.”
Czasami ludzie żyjący wokół nas skrywają historie tak
poruszające, że byliby w stanie obdzielić swoimi wrażeniami spore grono
współtowarzyszy. Bywa jednak i tak, że chowając sekrety na dnie własnej duszy
zabierają je ze sobą do grobu, nie pozwalając im ujrzeć światła dziennego tak,
jak gdyby chcieli ocalić świat przed ich siłą rażenia. Jedną z takich osób jest
Irma, kobieta, która tuż przed swoją śmiercią postanawia pozostawić po sobie
ziarno tajemnicy. I tylko od tych, którym ufa najbardziej zależy to, czy zechcą
ją odkryć. Zapraszam zatem do zapoznania się z moją recenzją Primabaleriny, książki autorstwa Doroty
Gąsiorowskiej o rodzinnym sekrecie, poszukiwaniach własnej drogi i miłości.
piątek, 26 lutego 2016
"Miasto marzeń" - Elżbieta Ruman
„- Czy mogę
dotknąć? – zapytałam.
- Proszę… - ksiądz podał mi świecę.
Niemal przestałam oddychać, czułam jakby
poprzez ten kawałek wosku tamte chwile przenikały do mojego krwiobiegu. Dotyk
Jana Pawła II dziś był przeznaczony dla mnie”.
Mamy tendencje do narzekania, do postrzegania
rzeczywistości w szarych barwach. Nie potrafimy cieszyć się życiem stale
patrząc w przyszłość – przez co teraźniejszość cały czas nam umyka.
Zazdrościmy, czerpiemy satysfakcję z czyjegoś nieszczęścia i nienawidzimy
biorąc za regułę fakt, że ludzie z natury są źli. A jednak w tej całej
skomasowanej fali egocentryzmu i dążenia do bogactwa wciąż istnieją tacy,
którzy potrafią uzyskać radość nawet z cierpienia i widzą dobro tam, gdzie
pozostali nawet by go nie szukali. I właśnie o takich ludziach jest książka
Elżbiety Ruman – „Miasto marzeń”, która pokazuje kawałek pięknej, niezakłamanej
rzeczywistości mającej swoje miejsce tuż obok nas. Tych, którzy chcieliby umieć
ją dostrzec, zapraszam do zapoznania się z moją recenzją.
środa, 24 lutego 2016
"We troje" - Hanna Dikta
„Otworzyła wiadomość. „Miałem nie pisać,
wiem, ale wciąż o tobie myślę. Czy mógłbym do ciebie przyjechać? Moje ręce
ciągle pachną tobą”. Za drzwiami do sypialni coś się poruszyło, szybko więc
odłożyła telefon i weszła do toalety. Usiadła na zamkniętej muszli i schowała
głowę w dłoniach.
- Trzeba zabić tę miłość – powtórzyła niczym
mantrę.”
Każdy z nas musi podejmować różnorodne decyzje. Łatwe czy
trudne nieraz spędzają sen z powiek, ale właśnie na tym polega nasze życie – na
wyborach, podążaniu przez kolejne drogi i zbieraniu plonów z zasianych przez
nas ziaren. Najgorzej jednak wtedy, kiedy nasze postanowienia krzywdzą tych,
których kochamy najbardziej. Chociaż wielu z nas nigdy nie chciałoby dopuścić
do takiej sytuacji, prześmiewczy los lubi płatać figle komplikując to, co dotąd
wydawało się proste. Takim właśnie szyderczym żartem obdarzył Agatę, bohaterkę
książki „We troje” autorstwa Hanny Dikta, która gubiąc się na nieskomplikowanej
dotychczas ścieżce musiała dokonać wyboru przewracającego jej życie do góry
nogami.
wtorek, 23 lutego 2016
Kolorowanka "Rośliny egzotyczne. Królewskie Ogrody Botaniczne w Kew"
Natura od zawsze koiła ludzkie troski. Uspokajając,
lecząc i zachwycając. Jej piękno i majestat to cud, którego nigdy nie doścignie
ludzka ręka najlepszego architekta. A jednak często pozostajemy ślepi na jej
wdzięk szukając rozrywek tam, gdzie nie warto tego robić. Przyroda to zbiór
rozmaitych zjawisk, zwierząt i roślin, o których istnieniu nawet nie mamy
pojęcia. Gdzie ich szukać? Wystarczy dokładnie się rozejrzeć. Kwiaty kolorujące
krajobrazy to słodycz dla ludzkich oczu, chociaż nie zawsze mamy szansę na to,
by móc podziwiać urok wszystkich istniejących gatunków. Teraz jednak pojawiła
się okazja zamiany ról i dotąd malujące widok rośliny może pokolorować
człowiek. By móc skutecznie pokonać stres i znaleźć chwilę pośród kredek i
natury, powstała niezwykła publikacja „Rośliny egzotyczne. Królewskie Ogrody
Botaniczne w Kew”. Lubicie kolorowanki? Zatem zapraszam do zapoznania się z tym
tytułem.
poniedziałek, 22 lutego 2016
"Say It." - Paula Bartosiak
„Od życia oczekujemy coraz więcej, a sami
nie dajemy nic od siebie, albo dajemy niewiele. Ja właśnie to zrozumiałam.”
Życie czasami skłania nas do zmian niosących daleko idące
konsekwencje. Tracimy wtedy poczucie bezpieczeństwa, bo nagle przychodzi nam
wyjść z bezpiecznej skorupki naszego małego świata. A jednak nie ryzykując
możemy stracić okazję na prawdziwe szczęście, bo czeka ono na nas na mecie
długiej drogi usłanej dylematami, trudnymi wyborami i cierpieniem. Swoją
teraźniejszość przebudowuje także bohaterka książki Pauli Bartosiak, pt. „Say It.”.
Nie ma jednak pojęcia o tym, jak szybko życie zweryfikuje jej decyzję i jak
bardzo ulegnie przekształceniu jej codzienność. Odtąd będzie musiała stąpać po
kruchym lodzie, by odkryć moc miłości i szczerej przyjaźni. Zapraszam na moją
recenzję.
sobota, 20 lutego 2016
"Podróże z owocem granatu" - Sue Monk Kidd i Ann Kidd Taylor - PRZEDPREMIEROWO
„Wydłubuję garść nasion, po czym zjadam
jedno po drugim. Pozwalam językowi sycić się ich cierpką, kwaśnawą słodyczą.
Oto mój moment przejścia. Rytuał przyzwolenia. Podróż z kośćmi. Podróż z owocem
granatu.”
W młodości raczej nie zastanawiamy się nad przekwitaniem,
nad czasem, kiedy wkroczymy w drugą połowę życia. Wychowując dzieci, te
niewinne i najbliższe naszemu sercu, nie
myślimy o tym, że kiedyś naprawdę ruszą w swoją stronę, a dorosłość obdarzy ich
słabościami, problemami i własnym zdaniem – nie zawsze uważanym przez nas za
słuszne. Czas jednak biegnie, a powoli następujące, niezauważalne przez nas zmiany
mogą nagle uderzyć i zaszokować długo budowanym efektem. Wtedy też człowiek
potrzebuje podróży w głąb siebie, by odnaleźć własne miejsce w zagmatwanej
rzeczywistości i nauczyć się z nią żyć na nowo. Z bagażem dylematów i rozterek
ruszają także przed siebie Sue Monk Kidd i jej córka Ann Kidd Taylor. Ich
książka „Podróże z owocem granatu” to nie wytwór wyobraźni, a kolekcja
autentycznych przeżyć stanowiących dowód na to, że czasami bywa bardzo trudno,
ale nie ma sytuacji bez wyjścia.
czwartek, 18 lutego 2016
"Persona non grata" - Piotr Liana
„Każdy pasterz hoduje owce po to, żeby je
zabić.”
Małe, owiane sielską atmosferą i życzliwością mieszkańców
wioski wzbudzają w ludziach różnorodne emocje. Jedni uważają je za nudne i
beznamiętne, podczas gdy inni z przyjemnością zawitaliby w ich progach delektując
się błogim spokojem i czystym powietrzem. Nich jednak Was nie zmyli to pozorne
dobro, bezpieczny bezruch i wiejska równowaga, bo największe zło może kryć się
tam, gdzie nikt się go nie spodziewa. Dowodem na to jest bez dwóch zdań
interesująca, choć na pozór zwyczajna wieś Kłobuczki, w której Piotr Liana
ulokował bohaterów swojej powieści. Zapraszam zatem do zapoznania się z moją
recenzją literackiego debiutu „Persona non grata”. Czy interesują Was kontrowersyjne,
ale nie zawsze mile widziane postaci? Zatem zanurzcie się w pierwiastku fabuły
niebanalnego kryminału.
środa, 17 lutego 2016
"W krainie wodospadów" - Sofia Caspari
„Ratując jednego człowieka, ratujesz cały
świat.”
Wyobrażając sobie różne sytuacje mówimy czasami, że
czegoś nie przeżylibyśmy. Nie przetrwalibyśmy śmierci bliskiej osoby, nie
wyobrażalibyśmy sobie istnienia bez kogoś, kogo kochamy. A potem przychodzi
moment próby, sprawdzian pełen cierpienia, który przechodzimy silniejsi i
bogatsi w przekonanie, że jesteśmy jednak bardziej wytrwali, aniżeli
przypuszczaliśmy. Taki też los spotkał bohaterkę trzeciego tomu trylogii
autorstwa Sofii Caspari. Stając oko w oko z najgorszym scenariuszem miała
poczuć na własnej skórze jak to jest umrzeć i odrodzić się na nowo. Zapraszam
zatem do zapoznania się z moją recenzją „W krainie wodospadów” – powieści o
kobietach i dla kobiet.
Subskrybuj:
Posty (Atom)