"Primabalerina" - Dorota Gąsiorowska

„Jeśli prezent został podarowany z dobrego serca, to trzeba go przyjąć.”

Czasami ludzie żyjący wokół nas skrywają historie tak poruszające, że byliby w stanie obdzielić swoimi wrażeniami spore grono współtowarzyszy. Bywa jednak i tak, że chowając sekrety na dnie własnej duszy zabierają je ze sobą do grobu, nie pozwalając im ujrzeć światła dziennego tak, jak gdyby chcieli ocalić świat przed ich siłą rażenia. Jedną z takich osób jest Irma, kobieta, która tuż przed swoją śmiercią postanawia pozostawić po sobie ziarno tajemnicy. I tylko od tych, którym ufa najbardziej zależy to, czy zechcą ją odkryć. Zapraszam zatem do zapoznania się z moją recenzją Primabaleriny, książki autorstwa Doroty Gąsiorowskiej o rodzinnym sekrecie, poszukiwaniach własnej drogi i miłości.

"Miasto marzeń" - Elżbieta Ruman

 

„- Czy mogę  dotknąć? – zapytałam.

- Proszę… - ksiądz podał mi świecę.

Niemal przestałam oddychać, czułam jakby poprzez ten kawałek wosku tamte chwile przenikały do mojego krwiobiegu. Dotyk Jana Pawła II dziś był przeznaczony dla mnie”.

Mamy tendencje do narzekania, do postrzegania rzeczywistości w szarych barwach. Nie potrafimy cieszyć się życiem stale patrząc w przyszłość – przez co teraźniejszość cały czas nam umyka. Zazdrościmy, czerpiemy satysfakcję z czyjegoś nieszczęścia i nienawidzimy biorąc za regułę fakt, że ludzie z natury są źli. A jednak w tej całej skomasowanej fali egocentryzmu i dążenia do bogactwa wciąż istnieją tacy, którzy potrafią uzyskać radość nawet z cierpienia i widzą dobro tam, gdzie pozostali nawet by go nie szukali. I właśnie o takich ludziach jest książka Elżbiety Ruman – „Miasto marzeń”, która pokazuje kawałek pięknej, niezakłamanej rzeczywistości mającej swoje miejsce tuż obok nas. Tych, którzy chcieliby umieć ją dostrzec, zapraszam do zapoznania się z moją recenzją.

"We troje" - Hanna Dikta

„Otworzyła wiadomość. „Miałem nie pisać, wiem, ale wciąż o tobie myślę. Czy mógłbym do ciebie przyjechać? Moje ręce ciągle pachną tobą”. Za drzwiami do sypialni coś się poruszyło, szybko więc odłożyła telefon i weszła do toalety. Usiadła na zamkniętej muszli i schowała głowę w dłoniach.

- Trzeba zabić tę miłość – powtórzyła niczym mantrę.”

Każdy z nas musi podejmować różnorodne decyzje. Łatwe czy trudne nieraz spędzają sen z powiek, ale właśnie na tym polega nasze życie – na wyborach, podążaniu przez kolejne drogi i zbieraniu plonów z zasianych przez nas ziaren. Najgorzej jednak wtedy, kiedy nasze postanowienia krzywdzą tych, których kochamy najbardziej. Chociaż wielu z nas nigdy nie chciałoby dopuścić do takiej sytuacji, prześmiewczy los lubi płatać figle komplikując to, co dotąd wydawało się proste. Takim właśnie szyderczym żartem obdarzył Agatę, bohaterkę książki „We troje” autorstwa Hanny Dikta, która gubiąc się na nieskomplikowanej dotychczas ścieżce musiała dokonać wyboru przewracającego jej życie do góry nogami.

Kolorowanka "Rośliny egzotyczne. Królewskie Ogrody Botaniczne w Kew"

Natura od zawsze koiła ludzkie troski. Uspokajając, lecząc i zachwycając. Jej piękno i majestat to cud, którego nigdy nie doścignie ludzka ręka najlepszego architekta. A jednak często pozostajemy ślepi na jej wdzięk szukając rozrywek tam, gdzie nie warto tego robić. Przyroda to zbiór rozmaitych zjawisk, zwierząt i roślin, o których istnieniu nawet nie mamy pojęcia. Gdzie ich szukać? Wystarczy dokładnie się rozejrzeć. Kwiaty kolorujące krajobrazy to słodycz dla ludzkich oczu, chociaż nie zawsze mamy szansę na to, by móc podziwiać urok wszystkich istniejących gatunków. Teraz jednak pojawiła się okazja zamiany ról i dotąd malujące widok rośliny może pokolorować człowiek. By móc skutecznie pokonać stres i znaleźć chwilę pośród kredek i natury, powstała niezwykła publikacja „Rośliny egzotyczne. Królewskie Ogrody Botaniczne w Kew”. Lubicie kolorowanki? Zatem zapraszam do zapoznania się z tym tytułem.

"Say It." - Paula Bartosiak

„Od życia oczekujemy coraz więcej, a sami nie dajemy nic od siebie, albo dajemy niewiele. Ja właśnie to zrozumiałam.”

Życie czasami skłania nas do zmian niosących daleko idące konsekwencje. Tracimy wtedy poczucie bezpieczeństwa, bo nagle przychodzi nam wyjść z bezpiecznej skorupki naszego małego świata. A jednak nie ryzykując możemy stracić okazję na prawdziwe szczęście, bo czeka ono na nas na mecie długiej drogi usłanej dylematami, trudnymi wyborami i cierpieniem. Swoją teraźniejszość przebudowuje także bohaterka książki Pauli Bartosiak, pt. „Say It.”. Nie ma jednak pojęcia o tym, jak szybko życie zweryfikuje jej decyzję i jak bardzo ulegnie przekształceniu jej codzienność. Odtąd będzie musiała stąpać po kruchym lodzie, by odkryć moc miłości i szczerej przyjaźni. Zapraszam na moją recenzję.

"Podróże z owocem granatu" - Sue Monk Kidd i Ann Kidd Taylor - PRZEDPREMIEROWO

„Wydłubuję garść nasion, po czym zjadam jedno po drugim. Pozwalam językowi sycić się ich cierpką, kwaśnawą słodyczą. Oto mój moment przejścia. Rytuał przyzwolenia. Podróż z kośćmi. Podróż z owocem granatu.”

W młodości raczej nie zastanawiamy się nad przekwitaniem, nad czasem, kiedy wkroczymy w drugą połowę życia. Wychowując dzieci, te niewinne i najbliższe naszemu sercu,  nie myślimy o tym, że kiedyś naprawdę ruszą w swoją stronę, a dorosłość obdarzy ich słabościami, problemami i własnym zdaniem – nie zawsze uważanym przez nas za słuszne. Czas jednak biegnie, a powoli następujące, niezauważalne przez nas zmiany mogą nagle uderzyć i zaszokować długo budowanym efektem. Wtedy też człowiek potrzebuje podróży w głąb siebie, by odnaleźć własne miejsce w zagmatwanej rzeczywistości i nauczyć się z nią żyć na nowo. Z bagażem dylematów i rozterek ruszają także przed siebie Sue Monk Kidd i jej córka Ann Kidd Taylor. Ich książka „Podróże z owocem granatu” to nie wytwór wyobraźni, a kolekcja autentycznych przeżyć stanowiących dowód na to, że czasami bywa bardzo trudno, ale nie ma sytuacji bez wyjścia. 

"Persona non grata" - Piotr Liana

„Każdy pasterz hoduje owce po to, żeby je zabić.”

Małe, owiane sielską atmosferą i życzliwością mieszkańców wioski wzbudzają w ludziach różnorodne emocje. Jedni uważają je za nudne i beznamiętne, podczas gdy inni z przyjemnością zawitaliby w ich progach delektując się błogim spokojem i czystym powietrzem. Nich jednak Was nie zmyli to pozorne dobro, bezpieczny bezruch i wiejska równowaga, bo największe zło może kryć się tam, gdzie nikt się go nie spodziewa. Dowodem na to jest bez dwóch zdań interesująca, choć na pozór zwyczajna wieś Kłobuczki, w której Piotr Liana ulokował bohaterów swojej powieści. Zapraszam zatem do zapoznania się z moją recenzją literackiego debiutu „Persona non grata”. Czy interesują Was kontrowersyjne, ale nie zawsze mile widziane postaci? Zatem zanurzcie się w pierwiastku fabuły niebanalnego kryminału.

"W krainie wodospadów" - Sofia Caspari

„Ratując jednego człowieka, ratujesz cały świat.”

Wyobrażając sobie różne sytuacje mówimy czasami, że czegoś nie przeżylibyśmy. Nie przetrwalibyśmy śmierci bliskiej osoby, nie wyobrażalibyśmy sobie istnienia bez kogoś, kogo kochamy. A potem przychodzi moment próby, sprawdzian pełen cierpienia, który przechodzimy silniejsi i bogatsi w przekonanie, że jesteśmy jednak bardziej wytrwali, aniżeli przypuszczaliśmy. Taki też los spotkał bohaterkę trzeciego tomu trylogii autorstwa Sofii Caspari. Stając oko w oko z najgorszym scenariuszem miała poczuć na własnej skórze jak to jest umrzeć i odrodzić się na nowo. Zapraszam zatem do zapoznania się z moją recenzją „W krainie wodospadów” – powieści o kobietach i dla kobiet.

WYNIKI konkursu z poradnikiem "Lepiej! 21 strategii..."

Kochani,

Wedle tego, co ostatnio napisałam, wyniki konkursu z książką "Lepiej! 21 strategii, jak osiągnąć szczęście" powinny pojawić się najpóźniej wczoraj. Przepraszam za opóźnienie. Coś Wam jednak po cichu zdradzę. Od kilku dni piszę książkę. Zdziwieni? Ja też. Wpadł mi do głowy pewien pomysł, no ale zobaczymy co z tego wyjdzie. Póki co jestem bardzo zaangażowana, ale czas pokaże. Na razie tyle w ramach małego wytłumaczenia. Teraz pora ogłosić zwycięzcę.