Obracając się wokół silnych bohaterów i bohaterek literackich, warto zwrócić uwagę na prozę Meghan March. Autorka bestsellerowych romansów zagościła na mojej półce literackiej za pomocą swoich rozlicznych książkowych cyklów, a jednym z nich jest seria „Sekrety i namiętności”. Tym razem przyszło mi się zmierzyć z czwartym tomem ukrytym pod tytułem „Mężczyzna z bliznami”. Czy powieść sprostała moim oczekiwaniom? O tym opowiem Wam w dzisiejszej recenzji.
Jak na amerykański pseudonim polskiej pisarki przystało, Meg Adams tworzy historie rozegrane z dala od naszej ojczystej ziemi. Zabiera czytelnika na przygodę do zagranicznego świata i tym razem nie było inaczej. „Stalker” to kolejna powieść jej autorstwa, z jaką miałam okazję się zmierzyć. Mieszanka niebezpieczeństwa, mroku, uczuć oraz intryg – z takich składników miała być zbudowana fabuła, co zapowiadało streszczenie na okładce. Czy faktycznie tak właśnie było? Czy warto zabrać się za tą historię? O tym chciałam opowiedzieć Wam przy okazji dzisiejszej recenzji.
Z książkami tej autorki znam się już od dobrych paru lat, a bohaterowie jednej z jej serii stali się dla mnie jak bliscy znajomi, których uwielbiałam obserwować. A działo się u nich naprawdę sporo. Danka Braun to dla mnie marka sama w sobie, pisarka potrafi w genialny sposób łączyć wątki obyczajowe z sensacyjną warstwą. W jej powieściach namiętność miesza się z kryminałem, a ja miałam okazję stanąć oko w oko z jej kolejną pozycją ukrytą pod tajemniczo brzmiącym tytułem – „Trzecie oko Wiedźmy”. Książka nie jest krótka, ale udało mi się z nią rozprawić w całkiem niedługim czasie. Co to oznacza? Zapraszam na recenzję.
Jednym z najbardziej rozpoznawalnych nazwisk autorek tworzących romanse mafijne jest niewątpliwie Cora Reilly. Kreatorka mocnych, męskich charakterów i budzących sympatię żeńskich postaci już jakiś czas temu na polskim rynku wydawniczym zawitała z książką niemającą nic wspólnego ze światem brutalnych gangsterów. Teraz miałam kolejny raz możliwość spotkania się z jej prozą w znacznie łagodniejszym wydaniu, a mowa tutaj o powieści „Pragnienie, by być blisko”, zaklasyfikowanej jako młodzieżowe New Adult. Zapraszam na recenzję.
Długo musiałabym liczyć wszystkie książki Penelope Ward, jakie znalazły się na półce mojej domowej biblioteczki. A to wystarczający dowód na to, jakim zaufaniem darzę napisane przez nią historię. Chyba nie pominęłam ani jednej z tych, które przetłumaczono na język polski ,toteż bez wahania sięgnęłam po kolejną pozycję jej autorstwa, ukrytą pod tytułem „The Crush. Zanim nas przyłapią”. Historia o miłości, która tliła się gdzieś z tyłu cały czas, blokowana przez rozsądek i złośliwości losu. Ale czy dla prawdziwego uczucia istnieją bariery, których nie da się przeskoczyć? O tym miałam okazję się przekonać zanurzając w kartach niniejszego romansu. Zapraszam na recenzję.
W oczach jednych literatura powinna bawić. W oczach drugich, kształcić czy uczyć. Każdy z nas sięga po książki z własnego powodu, podobnie i ja. Starając się fundować sobie mieszankę wrażeń, tym razem sięgnęłam po pozycję Sabiny Waszut, a znając już jej prozę z innych powieści wiedziałam, że będzie to historia, która może zrobić na mnie wrażenie i pozostać w pamięci na dłużej. Dzięki księgarni TaniaKsiazka.pl dotarła do mnie książka „Ogrody na popiołach”. Drut kolczasty i słowo obóz nakreślone na okładce sugerowały trudną przeprawę przez emocje, bo przecież każdy z nas wie jak brutalnie obeszła się z mieszkańcami naszego kraju przeszłość. Jestem już po lekturze. Co mogę o niej powiedzieć?
Obierając sobie za cel zagraniczne kierunki, sugerujemy się różnymi czynnikami. Atrakcyjnością danego rejonu, łatwością dojazdu czy po prostu bezpieczeństwem. Są jednak tacy ludzie, którzy decydują się na odkrywanie terenów niekoniecznie polecanych przeciętnym turystom. A takim państwem jest niewątpliwie Afganistan, który większości z nas, jak i sam autor książki wspomina, kojarzy się z wojną, zdewastowanym budownictwem i ograniczonymi prawami kobiet. Wczoraj miałam zatem okazję zanurzyć się w kartach publikacji „Afganistan. Góry, ludzie, wojna. Opowieść o zapomnianym Hindukuszu”. Czego się dzięki niej dowiedziałam i komu sugeruję jej przeczytanie? O tym w dzisiejszej recenzji.
Chociaż po książki sięgam często, nie zaczytuję się obsesyjnie w baśniach. To raczej gatunek przeze mnie pomijany. Nie licząc oczywiście tych bajek, które czytam moim dzieciom. Gustuję w bardziej przyziemnych treściach, choć uważam, że dla przełamania rutyny każdy z nas powinien czasami wyjść poza obrane ramy i sięgnąć po coś innego. Ja mam okazję to zrobić przy każdej kolejnej premierze powieści Kelly Barnhill, która czaruje nie tylko swoją wyobraźnią, ale także warsztatem i wartościami płynącymi z treści. Tym razem biorę na tapet historię ukrytą podtytułem „Ogrzyca i dzieci”. Co możecie znaleźć na jej kartach? O tym chciałam Wam dzisiaj opowiedzieć.
W moim księgozbiorze zdążyłam już ugościć parę powieści, jakie wyszły spod pióra Katarzyny Grabowskiej. Autorka wielu romantycznych i niejednokrotnie oryginalnych historii zdobyła moje serce, toteż bez większego zastanowienia postanowiłam sięgnąć po jej najnowszą literacką propozycję, tj. książkę „Pomiędzy piekłem a niebem”. Zastrzegam już na samym początku, że to lektura dość znacząco różniąca się od tych poprzednich, przyziemnych jakie miałam okazję poznać. Dlaczego? Lubicie powieści z domieszką fantasy? Tutaj jest tego całkiem sporo. Zapraszam na recenzję.
