"Serce z kamienia" - Katarzyna Misiołek. Ciemna strona macierzyństwa.

Zdaje się, że chęć posiadania dziecka, wcześniej czy później znajduje miejsce w „grafiku” każdej pary, która chce być ze sobą na dobre i na złe. Mówi się, że potomstwo scala więzi i że okres macierzyństwa jest tym najpiękniejszym w życiu rodziców. Przyglądanie się dorastaniu malucha, jego pierwszym samodzielnym zmaganiom z trudami dnia codziennego napawa dumą i przynosi poczucie sensu. A jednak… wraz z momentem przyjścia dziecka na świat tak wiele się zmienia. Nieraz człowiek uświadamia sobie, że trzeba przewartościować wszystkie plany, bo to, co niegdyś nie stanowiło problemu, teraz staje się wyzwaniem ponad ludzkie siły. O ciemnej stronie macierzyństwa, a właściwie o powszechnym, choć wciąż nienagłaśnianym problemie z nim związanym, pisze Katarzyna Misiołek w powieści „Serce z kamienia”. Gotowi na gorzką opowieść o prawdziwym życiu? Zapraszam na recenzję.

"Księżycowa kołysanka" - Katarzyna Misiołek. Kiedyś i teraz, czyli historia pewnej tragedii.

Nikt z nas nie jest w stanie przewidzieć tego, jak potoczy się nasz los. Snujemy plany, nawiązujemy przyjaźnie, remontujemy wijąc sobie bezpieczne gniazdka, a potem… Potem przychodzi czas próby, jedno wydarzenie, które może zmienić wszystko. Przyszłość okazuje się dobrym weryfikatorem. Pokazuje to w swojej książce Katarzyna Misiołek, która kontrastując przeszłość i teraźniejszość unaocznia zmienność i zawiłość ludzkich ścieżek. Gotowi na złudną melodię pięknego życia, która nagle może okazać się podchwytliwą i usypiającą czujność muzyką? Przed Wami „Księżycowa kołysanka”.

"Zapisane w chmurze" - Beata Majewska. Stateczność i bezpieczeństwo czy żywiołowe ryzyko? Co i kogo wybierze Magda?

„Kradł czas, wiedząc, że nigdy się z tego nie rozliczy.

I nigdy nie zadośćuczyni swojej ofierze.”

To fakt, że rośliny najwięcej uwagi potrzebują w okresie wegetacji, ale i potem niezbędna im do życia woda i pielęgnacja. Czy i z miłością nie jest dokładnie tak samo? Dlaczego zatem tak wiele par, ludzi, którzy początkowo byliby w stanie skoczyć za sobą w ogień, byleby tylko być razem, po jakimś czasie zapomina o tym, że przecież niekoniecznie wszystko jest na wieki, a niedopieszczane uczucie może po prostu uschnąć? Beata Majewska, autorka wielu poczytnych powieści obyczajowych, zabiera czytelnika w świat takiej właśnie zaniedbanej miłości, w długą podróż po zakątkach Europy, ale i ścieżkami ludzkich serc. Jesteście ciekawi, cóż takiego Zapisane jest w chmurze?

"Moja twoja wina" - Beata Majewska. Zdrada to nie koniec. To początek przygody.

„Żeby ktoś mógł mnie kochać, najpierw ja sama muszę się choć trochę pokochać.”

Przygotujcie sobie kawałek ciasta, by osłodzić wydźwięk treści, która początkowo funduje sporą dawkę goryczy. Ale i porządną kawę, żeby poziom pobudzenia pozwolił Wam nadążać za tempem akcji, której Beata Majewska nie poskąpiła dynamiki. Dziś recenzja powieści obyczajowej stworzonej ręką autorki, która lubi ukrywać się pod pseudonimami. Historia o prawdziwych obliczach życia, tych radosnych i tych bolesnych, tych pokrzepiających, ale przede wszystkim nieprzewidywalnych. Macie ochotę na historię, która opatrzy każde złamane serce? Przed Wami „Moja twoja wina”.