„Sztuka to jedyne piękno, które nie umiera
nigdy.”
Nieco bardziej mroczna propozycja Sylvain Reynard,
ksiażka „Raven”, oczarowała mnie enigmatycznym klimatem magicznej Florencji.
Niezwykli (także i w dosłownym znaczeniu) bohaterowie zafundowali mi niespodziewaną
podróż po dachach jednej z najpiękniejszych włoskich miejscowości, pozwalając
mi odkryć moje upodobanie do podgatunku paranormal
romance na nowo. Tęsknie wyczekiwałam kolejnej części, stopniowo
zapominając o tym, jak bardzo uwielbiam pióro owego tajemniczego autora. I
kiedy w zapowiedziach wydawnictwa pojawiła się wzmianka o „Shadow” poczułam,
jak ogarnia mnie nienormalna wręcz ciekawość dotycząca jej treści. Tak, tak… To
jest ta książka, która nie czekała na swoją kolej w moim zalegającym na półce stosie.
Kiedy do mnie dotarła, zabrałam się za nią od razu.