"Pisarka" - Katarzyna Michalak. (Nie)autobiografia, czyli historia osnuta tajemnicą + rozpakowanie niespodzianki.

Ponoć najbardziej osobista książka autorki, a jednak nie autobiografia. Jak sama Katarzyna Michalak radzi, daremno szukać w niej prawdy o niej samej, choć momentami staje się to całkiem kuszącą opcją. Wydarzenia rozegrane na kartach tej powieści miały jednak miejsce naprawdę i są powiązane z ludźmi, którzy stanowią jakąś część przeszłości autorki. Nie są wyłącznie wytworem wyobraźni, który niknie wraz z zamknięciem ostatniej strony. Historia pisarki, która postanowiła przelać na papier opowieść pisaną przez samo życie. O druzgocących chwilach dzieciństwa, niespełnionej miłości i nadziei. O mężczyźnie, który skradł serce samej Katarzyny Michalak. Ciekawi? Ja byłam. I to bardzo.

"Przeczucia. Niegodziwość" - Amy A. Bartol. Tom 5. Konfrontacja, bitwa i wielki finał.

Historia Evie, Reeda i Russella oraz całego szeregu jakże istotnych bohaterów drugoplanowych została rozpisana w pięciu tomach. Kiedy sięgałam po pierwszy z nich, nie wiedzieć czemu spodziewałam się standardowej trylogii. Jak się jednak okazało, Amy A. Bartol miała w kwestii swoich postaci do powiedzenia o wiele więcej. Czy wyszło jej to na dobre? Seria Przeczucia miewała swoje wzloty i upadki i nie każda z jej części spełniła moje oczekiwania. Czwarty tom zachęcił mnie jednak do sięgnięcia po ostateczną rozgrywkę, w końcu tak wiele przeżywszy u boku danych postaci trudno odpuścić sobie odkrycie ich przeznaczenia. Jak zatem wypadła „Niegodziwość”? O tym w dzisiejszej recenzji.

"Mów szeptem" - Agnieszka Olejnik. Choć kryją się przed światem, potrzebują siebie.

Umiejętność oceny drugiego człowieka bywa u nas zaburzona. Bo skażona zdaniem ogółu i dyktowana miarą materialnych wartości, często krzywdzi skupiając się na tym, nad czym nawet nie warto się zastanawiać. Jeśli nie myślisz tak, jak inni, jeśli masz w sobie pierwiastek odmienności, którą pokazujesz, jeśli nie podążasz za wytyczonymi przez modę ścieżkami, jesteś na boku. Nie wart uwagi, za to jak najbardziej wart kąśliwych komentarzy. Tak niestety nieraz wygląda nasza rzeczywistość. Dlaczego taki wstęp? Bo dzisiejsza recenzja dotyczy powieści, w której bohaterowie niecodzienni odgrywają kluczowe role. Zapraszam na historię o uczuciu rodzącym się w potrzebie, na kilka słów na temat „Mów szeptem” Agnieszki Olejnik.

"Harry Potter. Różdżki. Kolekcja" - Monique Peterson. Alohomora czy Avada Kedavra - bez różdżki ani rusz.

Wingardium leviosa, Alohomora czy zakazane Avada Kedavra. Czary niewinne i te spowite mrokiem, biała i czarna magia, zaklęcia naprawcze czy te niosące druzgocącą moc zagłady. Wszystkie, nawet w ustach najpotężniejszych magów, byłyby niczym gdyby nie… no właśnie. Różdżki. Starannie dopasowane do swoich właścicieli, niosące ze sobą tradycję sięgającą dwóch tysięcy lat. Tak powiada Harry Potter, cykl książek o młodym czarodzieju, który zdobył serca absolutnie wiernych fanów na całym świecie. Dla tych, którzy lubią swoją „mugolską” wiedzę ubogacać w kwestie wyjęte rodem ze świata Hogwartu, wydawnictwo Slovart przygotowało kolejną książkową perełkę. Zapraszam Was zatem na kilka słów dotyczących publikacji „Różdżki. Kolekcja”.

"Fighting Temptation" - K.C. Lynn. Zerwane więzi i konfrontacja po latach.

Czy przyjaźń toruje drogę w kierunku miłości, ułatwia jej realizację i wspiera? A może wręcz przeciwnie, onieśmiela, każe siedzieć po cichu, bo przecież szkoda byłoby stracić budowanej długo więzi? Odpowiedź trudna, bo w końcu ile przypadków, tyle różnych koncepcji i opinii. Jedno jest pewne. Przyjaźń nie ułatwiła sprawy bohaterom powieści „Fighting Temptation” (tutaj), którzy mając siebie na wyciągnięcie ręki i dzieląc ze sobą wiele różnych sekretów, nie potrafili wyznać sobie tego, co tak naprawdę czują. Dokąd to wszystko ich zaprowadziło? Czego możecie spodziewać się po książce K.C. Lynn? Zapraszam na kilka słów recenzji.

"Jeszcze jeden uśmiech" - Magdalena Majcher. Jaki bywa idealny obraz polskiej matki?

Czy aby na pewno istnieje wzorzec matki idealnej? A jeśli tak, to jaki on jest? Matka, która rodzi siłami natury, możliwie jak najdłużej karmi piersią, poświęca maluchowi sto procent uwagi rezygnując z własnych przyjemności i trzyma go pod bezpiecznym kloszem całodobowej opieki? A może ta, która dokarmia butelką i w całym tym macierzyństwie znajdzie czas dla siebie, bo w końcu szczęśliwa i wypoczęta rodzicielka, to szczęśliwe dziecko? Ile matek, tyle odpowiedzi i tyle mądrości dotyczących idealnego wychowania. Czy warto zatem wchodzić w takie dyskusje? Takiego tematu podjęła się Magdalena Majcher w najnowszej książce „Jeszcze jeden uśmiech”. Dziś zapraszam Was zatem w progi kawiarni Nie Ma jak u Mamy oraz na kilka słów recenzji.

"Playboy za sterami" - Vi Keeland, Penelope Ward. Podróże, te po świecie i te ścieżkami serc.

Umiejętność kreowania chwytających za serce bohaterów Penelope Ward i pikantne pomysły Vi Keeland pozwoliły autorkom znaleźć wspólny język, który z kolei zaowocował niejedną romantyczną historią. Miałam już okazję przekonać się jak wypada ów duet i muszę przyznać, że jak dotąd nie zauważyłam żadnych zgrzytów czy niespójności. Autorki piszą tak, jakby stanowiły jedność przekuwając przeciwstawności w zalety. Bo w końcu co dwie głowy, to nie jedna. Tym razem usiadłam przed kartkami Playboya za sterami zastanawiając się nad tym, czy przystojniak z okładki okażę się kolejnym, który znajdzie miejsce w moim sercu na dłużej. Czy tak właśnie było? O tym w dzisiejszej recenzji.

PATRONAT: "Uwikłana" - Natasha Preston. Jak zaufać przyjaciołom, skoro któryś zabił?

Książki Natashy Preston należą do grupy tych, które etapowo budują nastrój toksycznego napięcia. Pojawia się tajemnica, którą trzeba rozwiązać, są czyhające za rogiem zagrożenia, a wszystko w towarzystwie bohaterów nastoletnich, takich, którzy mają przed sobą jeszcze całe życie i wiele do odkrycia. Utrzymana w podobnej konwencji co w przypadku „Będziesz moja” okładka Uwikłanej zawiera logo mojego bloga, ponieważ tym razem powieść autorki trafiła pod moje skrzydła patronatu. Szukacie powieści z dreszczykiem? Macie ochotę zabawić się w detektywa? Zapraszam na kilka słów recenzji.

"Birthday Girl" - Penelope Douglas. Nie mogą być razem. Bo on jest ojcem jej chłopaka.

Na zewnątrz sroga zima, mroźny wiatr i temperatura sporo poniżej zera. Ja potrzebuję wachlarza, by móc ostudzić swoje wnętrze. Mogłabym rzucić teraz amerykańskie, pokazowe „Oh my God”, zapiszczeć czy wyrzucić z siebie potok pozytywnie brzmiących epitetów, bo tak ciężko dobrać odpowiednie słowa w obliczu takiej petardy wrażeń. Postaram się jednak o ogładę i rzetelność. „Birthday Girl” zajęła jeden dzień mojego życia, kilka pozornie zwyczajnych godzin. A ja już wiem, że zapamiętam ją na zawsze. Penelope Douglas już kiedyś zdążyła zrobić na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Teraz przebiła samą siebie. Zapraszam na recenzję powieści o miłości, która na nowo pozwoliła uwierzyć mi w potęgę literatury tego gatunku.