"Przystań Julii" - Katarzyna Michalak

 

 

Znowu powiało wiosną. Ten zapach towarzyszy mi zawsze, kiedy tylko otwieram książkę Katarzyny Michalak i czytam pierwsze jej słowa. Historie, które pisze autorka, przepełnione uczuciem, ciepłem bijącym od drugiego człowieka, okraszone nutką magii, zawsze rozgrywane są w pięknie kreowanej scenerii. Wtedy też intensywnie zaczynam czuć zapach wielobarwnych kwiatów. Wdycham rześkie, nieskalane dymem powietrze i unoszę się ponad chmurami, bujając w obłokach pomiędzy rzeczywistością, a fikcją, która przenika na samo dno mojego serca. Tym razem dane mi było przeczytać trzecią część „trylogii kwiatowej”, zatytułowaną „Przystań Julii”. Opowieść o potędze szczerego uczucia, o nadziei na lepsze jutro i o tym, jak wiele pokładów dobra może kryć się w każdym z nas.

Julia rozpoczyna właśnie nowy rozdział życia. Skrzywdzona przez los, po tym, jak zdradził ją mąż, a córka stanęła po jego stronie, przeprowadza się na podkarpackie, leśne terytoria do starego, małego,  odziedziczonego po cioci domku. Pech jednak chciał, że podczas podróży, na ogromnym odludziu, psuje się jej samochód. I już mogłoby się wydawać, że zła passa nie chce Julii opuścić, gdyby nie to, że los zsyła jej Grzegorza, mężczyznę o ogromnym sercu. Ten zaś nie żałuje jej pomocy i nie tylko bezinteresownie naprawia auto, ale także wprowadza bohaterkę w nowy świat, w którym będzie musiała się odnaleźć. Przyszłość szykuje Julii wiele niespodzianek, a w zanadrzu trzyma dla niej ogromną nagrodę, bo już tak to w życiu zwykle bywa, że po wielkim cierpieniu zawsze przychodzi prawdziwe szczęście.

Tymczasem Kamila i Gosia, zmagając się z bólem po utracie Jakuba, muszą zaakceptować nadchodzącą przyszłość, w której ma się pojawić potomek zmarłego mężczyzny. Mogłoby się wydawać, że dziecko Jakuba będzie jedyną pozostałością po nim, oczywiście oprócz wielkich i dochodowych firm, które rodzina także po nim odziedziczyła. Jednakże jak się okazuje, za życia mężczyzna skrywał ogromną tajemnicę, która wciąż nierozwiązana, może zagrozić wszystkim jego bliskim. Łukasz, jako prezes zarządzający wielkim przedsiębiorstwem odkrywa coś, o czym nigdy dotąd nie miał pojęcia. Okazuje się, że śmierć Jakuba mogła nie być przypadkowa. Wie też, że musi się spieszyć, bo następna w kolejne może być Kamila.

„Przystań Julii” to trzeci tom „trylogii kwiatowej”. By móc w pełni zgłębić się w jego treść, należałoby najpierw poznać dwa poprzednie, a naprawdę nie jest to stratą czasu. Katarzyna Michalak bardzo naturalnie prowadzi całą akcję, wyposażając swoich bohaterów w wszystkie te cechy, które wzbudzają w czytelniku ogromną sympatię. Jej książki, w tym także „Przystań Julii”, uświadamiają to, że pomimo ogromnego zła, szerzącego się wokół nas, człowiek może pozostać człowiekiem, bo by świat był piękniejszy, naprawdę nie potrzeba wiele. Kamila i Gosia, mimo własnych lęków i bolesnej przeszłości, wspierają siebie wzajemnie, bo wiedzą, że ciepło bijące z serca bliskiej osoby może pomóc przejść przez najgorsze piekło. Łukasz z kolei, w którego wnętrzu żarzy się prawdziwy płomień miłości, nie zważa na własne życie, pragnąc ratować to, co kocha. Grzegorz, pomimo tego, że nie zna Julii, bezinteresownie jej pomaga, nie oczekując niczego w zamian, a ona –doświadczona przez liczne krzywdy, uczy się ufać ludziom na nowo.

źródło

„Przystań Julii” to barwny bukiet emocji, a uczuć tutaj tyle, ile gatunków kwiatów na zielonej, wiosennej łące. Pojawia się miłość, szczera, potężna, miażdżąca każdą napotkaną przeszkodę. Jest i namiętność, opisana z czcią i godnością tak, że chciałoby się jej więcej. Przyjaźń, która nie oczekuje niczego w zamian, stąpa zaś twardo po walącym się moście, by móc tryumfować ponad całe szerzące się zło. W owej powieści znajdziemy więc te wartości, które są niezbędne, by człowiek mógł czuć się szczęśliwym, jednakże autorka nie ograniczyła się tylko do nich. Oprócz historii miłosnych pojawia się tutaj także wątek sensacyjny, a do samego końca nie możemy być pewni tego, jak takowy się rozstrzygnie. Katarzyna Michalak słynie bowiem z zaskakujących finałów, niejednokrotnie mało szczęśliwych. Nie chcąc nic zdradzać, muszę jednak wspomnieć, że tym razem koniec powieści całkiem przypadł mi do gustu.

źródło

Trzecim tomem owej serii będziecie zaskoczeni, bo chociaż mogłoby się wydawać, że już wszystko na temat bohaterów wiadomo, to jednak takie myślenie jest bardzo mylące. Oni potrafią zaskoczyć, bo nieraz wymaga od nich tego samo życie. „Przystań Julii” to mieszanka niewinności i podłości, strachu i odwagi, kobiecości oraz męstwa, a dominująca nad tym wszystkim nadzieja ogrzeje zimne serce niejednego czytelnika.

Wzruszająca historia, doskonale kreowani bohaterowie, lekki styl i ta niesamowita aura czynią z tej książki lekturę godną polecenia każdej kobiecie, w szczególności tej nieco dojrzalszej. Być może będzie ona wskazówką właściwego postępowania i szansą na lepszy świat, bo by takowy mógł być piękniejszym, warto zacząć od samego siebie.

„ – Nie zostawię cię już – wyrzucił przez zaciśnięte gardło. – Jeżeli mnie jeszcze chcesz, zamieszkam z powrotem w Sasance. Jeżeli mnie chcesz, Kamila… - Uniósł dłoń dziewczyny do ust i trzymał tak, zaciskając powieki, by się nie rozpłakać. W następnej chwili poczuł dotyk jej ręki na policzku, usłyszał:

- Dziękuję, że jesteś.”

moja ocena: 5+/6

wydawnictwo: Znak Literanova

ilość stron: 298

cykl: Seria kwiatowa (tom 3)

data wydania: listopad 2014

Kliknij, aby przejść do: tom 1 / tom 2

Za książkę bardzo serdecznie dziękuję wydawnictwu Znak literanova.

"Wiem o tobie wszystko" - Claire Kendal

 

Idziesz ulicą i czujesz na sobie jego wzrok. Udajesz, że go nie zauważasz, ignorujesz go, ale ostatnio jest on partnerem twojej codzienności, niechcianym, ale tak bardzo wyraźnym. Uciekasz do domu, kryjesz się w nim niczym w fortecy, lecz poza jego murami jesteś jak w więzieniu, splątana kajdanami odebranej wolności, bo zacieśnione strachem życie nie jest już tym czymś, czym było. Spoglądasz przez okno i widzisz jego cień. Patrzy wprost w twoje okno, wyraźnie dając znać, że jest i nie zamierza odejść…

To krótkie wprowadzenie, wyrywkowy obraz sytuacji, to zjawisko stalkingu, o którym mówi się coraz częściej i coraz głośniej. Kiedyś niezdefiniowane, teraz unaocznione, okazuje się ludziom bliższe, aniżeli mogłoby się wydawać, bo jak wykazują badania, aż 10% Polaków pada jego ofiarą. „Złośliwe i powtarzające się nagabywanie, naprzykrzanie czy prześladowanie, zagrażające czyjemuś bezpieczeństwu” – właśnie tak wygląda obecnie definicja zjawiska stalkingu. Brzmi nie do końca groźnie i jakoś tak mało dramatycznie, a jednak dotyczy ogromnej krzywdy ludzkiej, która może prowadzić nawet do czyjeś śmierci. Tym razem uwagę na ów problem zwróciła Claire Kendal w książce „Wiem o tobie wszystko”. Ta powieść, klasyfikowana do grupy thrillerów psychologicznych, wprowadza czytelnika w świat ofiary, zagłębiając się w jej poraniony i skrzywdzony umysł.

Clarissa, dziewczyna z planami na szczęśliwe życie, od pewnego czasu nie jest w stanie funkcjonować normalnie. W każdym miejscu,  gdziekolwiek tylko się pojawi, czuje na sobie wzrok mężczyzny, który maniakalnie za nią podąża. Rafe – bo tak ma na imię jej prześladowca, z grona licznych, otaczających go kobiet, wybrał właśnie ją i to ona stała się ofiarą jego chorej miłości. Kobieta zdaje sobie sprawę z konsekwencji ogromnego błędu, który kiedyś popełniła. Noc spędzona z Rafe’m była początkiem lawiny późniejszych nieszczęść, które wydają się nie mieć końca. Prezenty, liściki, wyznania, które z pozoru wydają się oznaką niespełnionej, ale prawdziwej miłości, z czasem zaczynają przerażać, bo jak się okazuje, mężczyzna WIE O NIEJ WSZYSTKO. Rafe nie zamierza przestać i posuwa się coraz dalej, próbując przekonać Clarissę do tego, że nie tylko on kocha ją, ale także i ona jego. Zaś sposoby, które starannie sobie selekcjonuje, stają się prawdziwym zagrożeniem. Czy śmiertelne uczucie może okazać się zabójcze?

 „ – Zmieniłam numer. Z twojego powodu. Nie chcę mieć z tobą nic wspólnego. Mówiłam ci to z milion razy.

 - Zaglądałem do wszystkich sal rozpraw w gmachu, aż cię odnalazłem.

Kręcę powoli głową.

- Nie widzisz, że to nie jest normalne?

- Nie. Nie widzę. To pokazuje, jak wiele dla mnie znaczysz.”

„Wiem o tobie wszystko” to opowieść o zwykłej kobiecie, która niczemu winna, staje się ofiarą maniakalnej miłości prowadzącej do wyniszczenia. A wszystko przez to, że na jej drodze stanął Rafe, którego obsesja na punkcie Clarissy zaczyna znacznie wykraczać poza granice normalności. Kobieta otrzymuje od niego prezenty i listy, które jasno dają jej do zrozumienia, iż mężczyzna ją śledzi. Zaczepki, nieustanne nagabywanie, z czasem stają się coraz groźniejsze, bo cierpliwość natrętnego prześladowcy także się kończy. Jeśli zaś nie dostanie tego, czego chce, weźmie to sobie siłą.

Narracja powieści prowadzona jest na dwa sposoby, dzięki czemu całej sytuacji możemy przyjrzeć się nieco dokładniej i tym samym, mocniej zagłębić się w psychikę głównej bohaterki. Część tekstu ma formę bezpośredniego zwrotu ofiary do jej oprawcy, w którym Clarissa dokładnie tłumaczy i wylicza wszystkie straszne przeżycia, jakie zafundował jej Rafe. Jest to jakby forma prowadzenia pamiętnika i wspomnień, które w zasadzie nie musiałyby zostać spisane, gdyż z pewnością nigdy nie odejdą z jej pamięci. Tutaj czytelnik ma więc okazję wniknąć w postać bohaterki, zobaczyć to, co siedzi w jej głowie, poczuć strach, który ją ogarnia i wspólnie przejść przez każdą, trudną sytuację. Druga część tekstu to z kolei narracja trzecioosobowa. Clarissa, jako członek ławy przysięgłych, uczestniczy w procesie sądowym zgwałconej dziewczyny, uzależnionej od narkotyków. Niełatwa rozprawa ma dla niej szczególny wydźwięk, ponieważ ta sytuacja jeszcze bardziej przypomina bohaterce o całym przekleństwie nękającym jej życie.

„Najzwyklejsze rzeczy, które ludzie robią przez cały czas. Nie mogę już spotkać się z przyjaciółką na kolacji. Wystawianie śmieci przestało być dla mnie rzeczą oczywistą.”

Książka uświadamia nam to, jak strasznym zjawiskiem jest ów stalking. Chociaż nie zawsze prowadzi do bezpośredniego zagrożenia życia, wyniszcza psychikę doszczętnie, pozbawiając ludzi szans na szczęśliwą, zwykłą codzienność. Zostawia także niezniszczalny ślad, rysę na umyśle, bo człowiek nie jest już potem w stanie zaznać spokoju. Długotrwały i uzasadniony lęk przeszłości nie odchodzi bowiem tak łatwo. Najgorsze jest jednak to, że w tym przypadku tak trudno udowodnić komuś bycie jego ofiarą. Dręczeni ludzie są więc nieraz bezsilni i zmagają się z problemem sami, coraz bardziej popadając w strach i depresję.

„Policja nie może podjąć działań, o ile nie ma dowodów, że popełniono przestępstwo.”

 „Jeśli macie wspólnych przyjaciół, on może nastawić ich przeciwko tobie, lekceważąc twoje niepokoje albo twierdząc, że zachowywałaś się wobec niego w nierozsądny sposób.”

Jakie są moje osobiste uczucia związane z tą książką? Sądzę, że była całkiem interesująca. Nie spotkałam jednak w niej szokujących wydarzeń, bo miarowa akcja toczyła się jednostajnym rytmem.  Być może słowo thriller, w tym wypadku, to zbyt dosadne określenie, bo drastycznych scen tutaj niewiele. Wcielając się jednak w sytuację bohaterki uświadomiłam sobie to, że chociaż z pozoru stalking nie sieje wielkiej grozy, na dłuższą metę jest czymś strasznym i może doprowadzić do poważniej i nieodwracalnej w skutkach tragedii.

Claire Kendal, to debiutantka, która w mojej ocenie, poradziła sobie naprawdę dobrze. Przedstawiła istotny problem zwracając uwagę na jego konsekwencje. Miała ciekawy pomysł i zaprezentowała go w oryginalny sposób. Chociaż podczas czytania momentami czułam małe znużenie, całość oceniam pozytywnie. Polecam tym, którzy nie słyszeli jeszcze o stalkingu, a chcieliby go poznać od tej praktycznej strony, pozostając jednak bezpiecznym. Dzięki tej książce można się sporo nauczyć i zrozumieć to, że słysząc wołanie o pomoc, należy na nie zareagować.

„A ja już wiem, że każda opowieść ma prawdziwą nazwę. Wolałabym, żeby nazwa tej historii mogła być inna, ale nic tego nie zmieni. Ta opowieść to Wiem o tobie wszystko.”

moja ocena: 4/6
wydawnictwo: Akurat

ilość stron: 415

data wydania: 18 lutego 2015

Za książkę bardzo serdecznie dziękuję wydawnictwu Akurat. 

 

Chciałam podzielić się z Wami także niespodzianką, jaką wydawnictwo dla mnie przygotowało. Otóż powieść zapakowana była nie tylko w kopertę, ale także w papier z kilkoma niezwykle ciekawymi zdaniami mnie dotyczącymi. Chociaż zdawałam sobie sprawę z tego, że jest to element promocji książki, ciarki przeszły mnie po plecach. O czym mowa? Zobaczcie na zdjęciu poniżej.

"Zagraj ze mną" - Kristen Proby

 

 

Ona - nieśmiała, niedoświadczona i uległa. On – władczy, niewyobrażalnie bogaty, dominujący i mroczny. Mogłoby się wydawać, że właśnie na tej bazie budowane są wszystkie znane nam książki erotyczne i że ten schemat jest ich nierozłączną konstrukcją. A jednak ci, którzy nie przepadają za stereotypem kobiety - szarej myszki i mężczyzny – atakującego tygrysa, mogą zadowolić swoje gusta czymś, co z pewnością zaspokoi ich potrzeby i oczekiwania związane z tym gatunkiem literatury. Naprzeciw ich wymaganiom wychodzi Kristen Proby z serią książek rozpoczynających się od tytułu „Uciekaj ze mną”. Pewne siebie bohaterki, przez nią kreowane, są całkiem interesującą odmiennością i kontrastem względem innych, znanych już erotyków. Tym razem miałam sposobność przeczytać trzeci tom, noszący tytuł „Zagraj ze mną”. Zapraszam zatem do przeczytania jego recenzji.

Megan, urodziwa pielęgniarka pracująca na oddziale onkologii, nie zapomina o życiu towarzyskim, toteż obraca się wokół szerokiego grona znajomych. Bratem jej bardzo bliskiej przyjaciółki okazuje się być Will Montgomery, przystojny i popularny futbolista, który jednak sprawia wrażenie aroganckiego i zadufanego egoisty. Pewnego dnia dochodzi między nimi do spotkania, podczas którego uwielbiany przez fanów mężczyzna wydaje się być Megan zainteresowany. Kobieta jednak stara się trzymać od niego z daleka, co tylko podsyca apetyt Willa. Oczarowany jej osobą postanawia udowodnić jej, że nie jest tym kimś, za kogo go uważa. Trudno mu także zrozumieć to, że Megan jest odporna na jego czar, bo nigdy dotąd coś takiego nie miało miejsca. Mężczyzna uruchamia wszystkie swoje pokłady niesamowitego uroku, a do zaoferowania ma naprawdę wiele. Oporna kobieta, chociaż stara się bronić, nie potrafi długo oszukiwać swojego pożądania. Jak długo cierpliwy będzie jednak Will? Czy jest szansa na to, by rozchwytywany przez urodziwe fanki idol będzie wierny tylko tej jedynej? Czy Megan postanowi zaryzykować i ulokuje swe uczucia w Montgomerym?

„Zagraj ze mną” to niewątpliwie powieść erotyczna, ponieważ sporo tutaj pikanterii i mocnych scen. Bohaterowie, niczym nie skrępowani, potrafią zabawić się na wiele różnych sposobów, a autorka książki nie szczędzi słów, by szczegółowo i obrazowo przedstawić każdy z dokonanych aktów. Megan z pewnością nie jest typem przestraszonej dziewicy, a o jej odwadze i fantazji zarazem, może świadczyć chociażby kolczyk znajdujący się w bardzo intymnym miejscu. Należąca do grona tych, którzy nie obawiają się świata, miewa jednak chwile słabości, w których to niezbędne okazują się być silne i męskie ramiona. Will z kolei, nie grzeszy świętością lecz chociaż otwarcie opowiada o swoich pragnieniach, szanuje wolę Megan i cierpliwie czeka na to, by móc wreszcie zaprezentować jej swoje magiczne, łóżkowe zdolności. A takowych pozazdrościłby mu niejeden bohater książek erotycznych. Na uwagę zasługuje tutaj narracja, ponieważ prowadzona jest ona w dwojaki sposób. Całą historię nietypowego związku Willa i Megan poznajemy zarówno ze jego strony, jak i jej. Na przemian bowiem pojawiają się rozdziały zatytułowane ich imionami.

„- Dasz mi swój numer? Pyta bez ogródek Will. Arogancki dupek. Założę się, że babki lecą na niego wszędzie, gdzie się pokaże.

Mrużę oczy, nie potrafiąc ukryć niechęci, jaką żywię do tego faceta.

- Cholera, nie ma mowy.

Willowi opada szczęka. Głupio się uśmiecha i kręci głową.

- Co proszę?

- Przecież się nie jąkam – odpowiadam ostro…”

Trzeci tom serii autorstwa Kristen Proby, to powieść o nieskomplikowanej fabule, toteż nie spotkamy tutaj wielkich wydarzeń gmatwających cały splot treści. Chociaż akcja biegnie swoim miarowym rytmem, na jej drodze spotykamy kilka przeszkód mogących zagrozić związkowi głównej pary. Jedną z nich jest niewątpliwie popularność Willa, a co za tym idzie, zjawisko nieobliczalnych psychofanek zdecydowanych na wszystko, byleby tylko usunąć z życia idola mieszającą szyki kobietę. Wiele do życzenia pozostawia także przeszłość Megan i jej konsekwencje, które pomimo upływu czasu, wciąż pokazują swoje złowrogie oblicze. Jak bohaterowie poradzą sobie z wszystkimi trudnościami losu?

„- Dobrze, że nie wiedziałem, że masz to pod sukienką.

 - Dlaczego? – pytam zduszonym głosem.

 - Bo zamknąłbym się z tobą w toalecie, rozebrał do naga i kochałbym się tam z tobą całą noc. Mój Boże, Megan, jesteś oszałamiająca.”

źródło

Oprócz kłopotów związanych ze sławą, autorka przedstawiła, mniej lub też i bardziej świadomie, problem, jakim są nieuleczalne choroby dotykające młodych ludzi. Takim stawiała czoło Megan, a niejednokrotnie jej walka okazywała się daremna. Jak sporo dla takich dzieci można jeszcze zrobić i jak wielkim gestem dla nich jest coś, co nie wymaga dużego wysiłku ze strony innych? O tym z kolei przekonał się także Will, który dzięki swojej kobiecie miał okazję spojrzeć na świat także z innej strony.

Seksu tutaj nie mało. Nie mało także romantycznych wyznań i czułości. To powieść dla tych, którzy lubią zanurzać się pod pościelą książkowych bohaterów i patrzeć na ich intymny świat, pozostając niewidzialnym. Sama będąc fanką powieści erotycznych muszę przyznać, że Kristen Probst ma swój styl i nikogo nie kopiuje, a „Zagraj ze mną” wypadło nieco lepiej, aniżeli dwa poprzednie tomy tej serii. Chociaż ja preferuję jednak bohaterki mniej odważne i dające się prowadzić swoim łóżkowym „nauczycielom”, to bez wahania polecę tę książkę tym czytelnikom, których nużą tradycyjne i oklepane już schematy. Życie intymne Megan i Willa jest naprawdę pikantne, a lekki i bezpośredni styl autorki maluje wyobraźnię odbiorcy książki czerwonymi odcieniami namiętności. 

„Bo nawet gwiazdy się spalają,

Niektóre nawet spadają na Ziemię.

Musimy się wiele nauczyć

Bóg wie, że warto.

Nie, nie zrezygnuję z ciebie.”

moja ocena: 4/6

wydawnictwo: Amber

data wydania: 15 stycznia 2015

ilość stron: 293

Za książkę bardzo serdecznie dziękuję wydawnictwu Amber.